Negatieve energie

In mijn wereld, dus ik vermoed ook in die van jullie, wordt de tweedeling steeds duidelijker: Het positieve, liefdevolle tegenover het negatieve.

Steeds weer merk ik dat ik door sommige mensen opgetild wordt naar hogere niveaus. Dan krijg ik veel liefde toegestuurd en gaat alles me voor de wind.
Maar steeds weer merk ik ook dat mensen die deze hogere energie niet aankunnen, mijzelf en de mijnen naar beneden trekken. Een eeuwige strijd, niet tussen goed en kwaad perse, maar wel tussen hogere en lagere energie.

Zijn deze mensen dan slecht, die ons naar beneden willen trekken? Nee, het tegendeel blijkt vaak waar. Het zijn lieve mensen, die eigenlijk het beste met ons voorhebben, maar die niet meer bij ons kunnen aansluiten. In een wanhopige poging die aansluiting toch weer te vinden, brengen ze dan de negativiteit weer ons leven in, bijvoorbeeld door middel van ruzie. Door ons naar beneden te halen, komen ze weer een stukje dichterbij ons en bij onze energie. Het zijn wanhopige pogingen, omdat ze ons niet willen verliezen.

Zo graag zou ik deze mensen omhoog willen helpen, maar het is iets dat ze zelf moeten doen. We kunnen geen hulp vragen voor mensen die het zelf niet willen accepteren. We kunnen mensen niet onder dwang omhoog trekken. Pijnlijk, want onze liefdevolle harten willen dat zo graag.

Wat kunnen we dan wel? Ik denk dat we ze zoveel mogelijk deelgenoot moeten maken van onze liefde, van onze energie. Niet door ze denkbeelden op te dringen waar ze kennelijk niet aan toe zijn, maar door ons hart te openen en onze liefde, vanuit ons open hart, naar ze toe te stralen. Hoe stralend kunnen liefdevolle mensen niet zijn? Zo straal jij ook, als je bewust, vanuit je hart, liefde gaat uiten. Ook naar diegenen die het misschien niet lijken te verdienen, want zij hebben het juist zo hard nodig! En hoe meer jij straalt, hoe minder de negatievere lagen vat op jou kunnen hebben!

Straalze!

Ik zend iedere lezer veel liefde vanuit mijn hart, ik hoop dat je het voelt en ontvangt.

Take care,

Nadia

Zoals je bent

Vanavond, terwijl ik al in bed lag, schoot me een moment te binnen, dat bepalend is geweest voor veel momenten in mijn leven.

Ik herinner het me nog goed: Ik was met een groepje vrienden op een uitje. Vlak daarvoor waren er wat strubbelingen geweest en het was zelfs even de vraag of ik wel mee zou gaan. Maar ik besloot te gaan en nam daarbij de beslissing om mezelf tijdens dat uitje maar weg te cijferen. Ik zou meegaan in wat de rest wilde en mijn eigen mening niet laten horen. Dus zei ik “Mij maakt het niet uit hoor, wat willen jullie?“ en “Natuurlijk, wat jullie willen.” Uiteraard liep ik zelf met een knoop in mijn maag rond en kostte het me veel energie om me zo aan te passen. Ik was immers niet mijzelf.

Na het uitje, kreeg ik van een aantal mensen uit het groepje te horen dat ze me zulk aangenaam gezelschap hadden gevonden, dat ze me zo eigenlijk leuker vonden. AU! Mijn (in die situatie terechte?) conclusie: Als ik niet mijzelf ben, dan vinden mensen me leuker.

Zo heeft iedereen wel een bepalend pijnmoment in zijn leven. Een moment dat zich een bepaald idee over jezelf diep wortelde. Alsof het weerhaken uitsloeg ergens diep in je kern, om daar nooit meer weg te gaan.

Jarenlang heb ik me, in gezelschap, gedragen naar wat ik toen dacht ontdekt te hebben. Ik paste me aan aan wat men op dat moment van me verwachtte. Lachte als het gewenst was. Deed joviaal als anderen dat ook deden of probeerde juist stil te zijn als dat van me verwacht werd, want hadden mensen niet weleens gezegd dat ik teveel praatte?

Tot ik mensen ging ontmoeten die mij leuk vonden zoals ik ben, met al mijn rare trekjes. Die het leuk vinden als ik ongemerkt begin te zingen. Die niet geïrriteerd, maar eerder vertederd kijken als ik het innerlijke kind in mij los laat. En met me mee filosoferen als ik juist eens de diepte in wil duiken.

Ik ga je niet vertellen dat je jouw pijnmoment moet herleven. Ik ga je niet vertellen dat je iemand moet zoeken om de wond op te sporen en je die alsnog moet gaan hechten. Ik vraag je wel om eens te voelen waar het bij jou steekt. Wat heb jij jezelf wijs gemaakt over jezelf?

En dan rest me slechts één ding: Je te vertellen dat je prachtig bent! Dat je helemaal perfect bent, precies zoals je bent!

Open je hart

Laat je zien

Het is even eng misschien

Maar geloof me

Dit is de dag

Dat je zorgeloos stralen mag

In al je pracht

Zonder schijn

Zodat JIJ

JIJ kan zijn!

Voelen

Afgelopen week had ik weer een wonderlijke ervaring. Ik was met iemand aan het twitteren over hulp vragen aan de engelen en schreef iets over dat we de engelen maar dankbaar moesten zijn. Op dat moment “voelde” ik een glimlach en heel veel liefde stromen. Ze lazen kennelijk mee.

Toen ik daar net over na liep te denken (toen ik eigenlijk naar bed wilde gaan, hoe kan het ook anders…), drong het tot me door. Net als het tijd is om te leven vanuit liefde en vanuit ons hart, is de tijd gekomen om te voelen, maar dan echt!

Sta eens stil bij wat je lijf je vertelt, heb je de afgelopen weken momenten gehad dat je lichaam heel duidelijk iets aangaf? Misschien had je ergens pijn, of voelde je je heel vermoeid. Wat was er daarvoor gebeurd? Had iemand je geraakt, bijvoorbeeld in je hart? Had iemand je geprobeerd vleugellam te maken? Was je energie weggezogen?

Let ook daar eens op: je energiehuishouding. Wanneer kan je energie goed stromen? Wanneer blokkeert je energie? Wanneer lekt het weg? En bij wie of waar ben je dan? Sommige plaatsen, bijvoorbeeld bepaalde werkplekken, kunnen heel ongezond zijn. Krijg je ergens vaak hoofdpijn en raak je vermoeid? Dan is die plek niet gezond voor jou. Zijn er mensen bij wie je je eigenlijk, als je heel eerlijk bent, niet helemaal lekker voelt? Ha je een sluimerende klacht die ineens helemaal de kop opsteekt in iemands aanwezigheid of vlak erna? Dan is die persoon, op dat moment, niet gezond voor jou. Misschien is het iemand die een heel andere trilling heeft dan jij. Misschien is het iemand die, op dat moment, een negatieve mening heeft over jou en je zo je energie ontneemt.

Kijk eens of je deze situaties kunt vermijden. Spreek eens een tijdje niet af met bepaalde personen en voel hoe het dan met je gaat. Kijk eens of je niet op die plek hoeft te komen waar je je niet lekker voelt, of misschien kun je in een andere kamer gaan zitten, als je er toch echt moet zijn.

En als je echt niets kunt veranderen aan de situatie, leer dan hoe je jezelf kunt beschermen. Zorg dat je het goed leert, zodat je het ook (je) kinderen kunt leren, die zullen het minstens zo hard nodig hebben als jij.

En voel dus ook, om bij het begin van het verhaal terug te komen, wat de engelen je willen vertellen. Ga er eens voor zitten, sluit je ogen en kijk of er iets komt. Het kan een emotie zijn, of een kleur, een getal, een liedje, of misschien voel je, zoals ik, dat ze glimlachen. Geloof me, het is de moeite waard!

Pas goed op jezelf en de mensen van wie je houdt, het is een roerige, maar prachtige tijd!

Kinderen van nu

“Goedenacht inspiratie, was u daar weer?”

“Ja, ik dacht, laat ik weer eens van me laten horen.”

“En mag ik u vragen waarom dat altijd ’s avonds laat of zelfs midden in de nacht moet?”

Zo zou de conversatie in mijn hoofd kunnen gaan. Want wederom is het (bijna) nacht en wederom dient de inspiratie voor een blog zich aan. Waarom op zo'n moment? Ik vermoed omdat dan de stilte neerdaalt over mijn wereld en ik alleen ben met mijn gedachten, of zijn het juist niet mijn gedachten? Komt alle inspiratie van mijzelf? Ik denk het niet, maar wat van mij zelf is en wat niet, dat is mij nog niet duidelijk, dat moet ik nog leren.

Maar goed, die inspiratie dus, die had een onderwerp: De kinderen van nu.

Waarom? Onder andere omdat wij zo’n kindje van nu hier in huis rond hebben lopen. Een kindje dat bijna altijd vrolijk is en zelfs ook andere mensen opvrolijkt, die hij niet kent, maar waarvan hij aanvoelt dat ze dat nodig hebben. Een kindje dat graag lacht en dat dan tot diep in zijn ogen doet, die stralen als niets anders. Een kindje dat dwars door je heen kijkt, zo lijkt het soms. Een kindje dat soms alleen maar waarneemt, maar dan ook écht. Hij observeert en lijkt in zijn hoofdje precies te weten wat er zich afspeelt. Een kindje dat volop vanuit zijn hart leeft en zo graag zou willen dat anderen dat ook doen.

Het is ook een kindje die zijn prachtige energie niet vrij kan laten stromen, omdat de meesten om hem heen hier nog niet klaar voor zijn.

En zo zijn er veel meer van dit soort kindjes. Kindjes die niet hoogsensitief zijn, maar hypersensitief. Kindjes die van alles voelen en zien, maar veelal niet begrepen worden door hun eigen omgeving. Kindjes die lichamelijke klachten krijgen, doordat ze hun energie niet kunnen delen. Kindjes waarvan gedacht wordt dat ze in de war zijn, dat er “iets met ze is”, doordat zovelen niet kunnen voelen wat zij voelen. Kindjes die in zichzelf keren doordat niemand weet wat ze meemaken. En dan een etiket opgeplakt krijgen, terwijl ze alleen maar zichzelf willen zijn, in al hun pracht.

Hoe eenzaam zijn deze kindjes niet? Vertel eens, lezer, hoe vaak heb jij je eenzaam gevoeld, omdat je niet helemaal was zoals de rest. In wat voor menigtes heb jij gestaan, terwijl je je moederziel alleen voelde, omdat niemand je echt begreep?

Laten we allemaal ons best doen om deze kinderen te zien zoals ze zijn: prachtige kinderen met een missie! Kinderen met zo’n hoge, liefdevolle energie dat de meesten van ons daar niet aan kunnen tippen.

En daar ligt ook onze taak: Laten we deze kinderen laten weten dat ze er mogen zijn! Dat ze gezien worden. Dat ze mogen voelen en dat wij altijd zullen proberen ze te begrijpen, zelfs als het ons niet gelijk lukt. En laten we proberen vanuit ons hart te leven en de wereld naar een hogere, lichtere en liefdevollere energie te tillen, zodat deze kindjes kunnen opbloeien en bloesemen zoals altijd de bedoeling is geweest!

Nieuwe aarde-energie

En daar zit je dan: 10 voor 4 ’s nachts, te typen aan een blog. Waarom midden in de nacht? Omdat wij hier in huis niet goed kunnen slapen vannacht, we zijn onrustig.

Ik heb het al vaker gehad afgelopen week, maar niet zo sterk als nu. Ook andere mensen, je zou ze lichtwerkers kunnen noemen, als dat een term is die je aanspreekt, hebben er last van. Ik lees dat ze hoofdpijn hebben, zich niet lekker voelen, of dat ze ’s nachts niet doen wat ze voor hun gevoel toch echt horen te doen: slapen.

Ook ons zoontje is op de gekste tijden wakker afgelopen week. Ook nu net, maar nu niet kletsend en vrolijk, zoals de rest van de week, maar huilend en gillend.

Hoe zou dat nu komen? Toen ik hier net over na lag te denken, besefte ik het: Misschien was het wel een dag des oordeels, maar anders dan die dominee daar in Amerika dacht. Een dag waarop het eropaan komt. Wat kies je: liefde of angst?

Eerder vanavond drong het al tot me door: afgelopen week is het energieniveau, de trilling, op aarde weer veranderd. Ik voel het letterlijk in mijn lijf: er stroomt een andere energie doorheen, een hogere. Maar mijn lijf weet nog niet goed wat het ermee moet, dus wordt onrustig. Je zou er zelfs van in paniek kunnen raken, vandaar de keuze die we moeten maken. Het moment is daar: Kies liefde!

Er zijn veel engelen op aarde nu, om ons te helpen. Geen idee waarom ik dit typ, maar ik voel dat het zo is. Ze willen niets liever dan ons helpen transformeren. Vraag hun hulp en ze zullen toesnellen.

Heb je last van oude, negatieve energie: Vraag dan Aartsengel Michaël om hulp om het los te laten. Hij wil de liefde energie maar wat graag op aarde verankeren en kan dit met behulp van ons!

Ik zeg het nog één keer, ondanks dat het een beetje voelt alsof ik overdrijf: Kies nu liefde, choose love over fear!

Ik eindig met nogmaals mijn eigen citaat van mijn vorige blog:

Stel je hart eens open voor de liefde om je heen. Ontvang het met open armen, je bent nooit echt alleen!

Hulp van engelen

Sinds kort heb ik geleerd de engelen om mij heen om hulp te vragen. In het begin ging dat nog wat onwennig. Hoe vraag je een engel om hulp? Wat geeft mij, als duaal mens, ook het recht om de engelen om hulp te vragen?

En juist dan lees je ergens dat de engelen altijd aanwezig zijn, dat ze je zo graag willen helpen, maar wel jouw toestemming nodig hebben. Ze handelen alleen als jij, vanuit je vrije wil, ze toestemming geeft om jou te helpen. Dus begon ik eens voorzichtig met vragen. Nu ben ik helaas niet zo op ze afgestemd dat ik het gelijk merk als ze me “horen”, maar toch merk je dat het al lucht geeft om ze het te vragen. Om te weten dat ze er zijn.

En soms is er dan ineens zo’n mooi moment, waarop je ineens mag ervaren dat ze er echt zijn en zoveel van je houden.

Voor mij was zo’n moment er een tijdje terug. Ik had ’s ochtends in de engelenboodschap van Engelencoach op twitter gelezen dat je de engelen kunt vragen je te laten zien hoeveel ze van je houden. Ik besloot het te proberen. Die dag maakte ik mooie dingen mee, mensen waren erg liefdevol, ik zag overal mensen naar me lachen. Waar ik ook keek, zag en ontving ik liefde.

’s Nachts in bed, was ik alweer vergeten dat ik die dag deze specifieke vraag had gesteld, maar ineens herinnerde ik het me. Ik begon me af te vragen of alle liefde die ik die dag had gevoeld, een weerspiegeling kon zijn van de liefde van de engelen. En terwijl ik me dat afvroeg, voelde ik, heel vluchtig, een kneepje in mijn hand. Zo vluchtig dat ik me bijna afvroeg of het ik het wel echt gevoeld had, maar toch wist ik het zeker! De engelen hadden hun liefde laten weerspiegelen door de mensen op mijn pad die dag. Een prachtige ervaring!

Ook vandaag was er weer een moment dat ik wat hulp nodig had. Ik voelde mij op een gegeven moment compleet leeggezogen, had geen energie meer over. Andermans emotie kan mij enorm uitputten en ik was blootgesteld geweest aan veel emotie. Toen ben ik even gaan liggen en heb de engelen gevraagd om mijn energie te herstellen. Ik knapte, veel sneller dan ik anders zou doen, weer helemaal op! Zo goed kan het werken.

Dus, waarom zou je, de volgende keer dat je ergens tegenaan loopt, niet eens proberen de engelen om hulp te vragen? Ze staan te popelen om je bij te staan!
En als je hun hulp hebt mogen ervaren, bedank ze dan ook vanuit de grond van je hart, daar zijn ze heel blij mee!

Let maar eens op of je merkt dat ze er zijn, vaak zijn het maar subtiele signalen die ze uitzenden, zoals nu. Terwijl ik deze blog typ, ruik ik vaag de geur van wierook, terwijl ik al in geen maanden wierook heb gebrand!

Stel je hart eens open voor de liefde om je heen. Ontvang het met open armen, je bent nooit echt alleen!

Dualiteit en de nieuwe wereld

Dualiteit

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik merk dat ik nogal eens worstel met mijn dualiteit.

Steeds meer lijk ik in een meer verlichte staat van zijn te komen. Steeds vaker kom ik op het juiste moment de perfecte inspiratie tegen. Steeds vaker komen er mensen op mijn pad die puur liefde lijken te zijn. Steeds vaker ben ik zelf in mijn eigen liefdevolle kracht aanwezig.

Maar toch… Toch blijf ik ook tegenkomen dat er een andere kant is, kan ik boos worden, of me mee laten slepen in negativiteit van anderen. Laat ik me toch weer even uit mijn eigen kracht halen. En daar kan ik niemand behalve mezelf de schuld van geven… Want ík laat het toe en ík word boos. Maar de reactie hierop is misschien nog wel het meest wonderlijk: dan word ik ook nog eens boos op mezelf, omdat ik even niet positief en liefdevol ben. En ja, wie heeft daar nou wat aan?

Dus probeer ik mezelf aan te leren om eerst maar eens mijn eigen “zwakheden” te accepteren. Ik zet het tussen aanhalingstekens, omdat het niet echt zwakheden zijn. Beter omschrijf je het als menselijkheden. Want hoe menselijk is het niet om je dualiteit te ervaren? Zelfs veel personen die verder zijn op het pad naar een lichter en liefdevoller bewustzijn, ervaren het. Wie ben ik dan om mezelf op mijn kop te geven als ik het ook ervaar?

Na het accepteren van mijn eigen menselijkheid, volgt dan ook veel makkelijker het accepteren van andermans menselijkheid. Er zijn weinig mensen perfect, maar iedereen die probeert liefdevol in  het leven te staan en liefde uit te stralen naar anderen, is de basis van perfectie. En deze basis is waarop we het zullen moeten gaan bouwen, een nieuwe, mooiere wereld. Een stevig, liefdevol fundament, waar nog vele generaties op zullen kunnen bouwen!

Het begin is zeker aanwezig, dat zie ik dagelijks om me heen. Zo kunnen we de toekomst met vertrouwen tegemoet!

"Ook je negatieve gedachten zijn een deel van jouw (duale) zelf, erken ze, accepteer ze in liefde en laat ze dan weer los." - Nadia