Uit je kracht?

Veel mensen om mij heen worstelen. Met zichzelf, met pijn die ze voelen, met oude rekeningen die nog vereffend moeten worden. Zij lijken niet in hun eigen kracht te staan. Voor de meesten erg frustrerend, want het zijn vaak die mensen die erg in het licht (willen) staan die hier nu mee bezig zijn. Het zijn juist die mensen die erg in balans (willen) zijn, die meemaken dat ze uit balans zijn.

Mocht je je hierin herkennen, vraag je dan dit eens af: Zou het kunnen dat je, juist nu, hierdoor heen gaat, om je te helpen vanaf nu? Dat het een proces is dat nodig is om je verder te helpen? Een proces om jezelf terug te vinden, je ware zelf. Het zelf dat zich laat leiden door je hart en ziel. Het ZELF dat je ziel kent en erkent?

Wij hebben allemaal een stukje God in ons. We zijn allemaal scheppers. Maar dat zijn we, zo door de tijd heen, vergeten. Er zijn processen nodig om ons te her-inneren wie wij werkelijk zijn! En om onze ware kracht te (h)erkennen, hebben we ook de keerzijde nodig. We moeten ook de minder fijne dingen in het leven doormaken, om weer te weten wie wij zijn. En dat wij ons kunnen laten leiden door LIEFDE.

We hebben het nodig te zien dat wij mens zijn, om te leren zien, dat wij zoveel meer zijn dan alleen dat! Dus omhels je menselijke kant. Zie je ego en omhul het met liefde, want dan ineens is het weer een stuk van jouzelf. Niet een stuk dat je, zoals veel mensen lijken te denken, pijn wil doen, maar een stuk dat je kan helpen her-inneren wie je werkelijk bent.

Hoe mooi en liefdevol je bent en hoeveel kracht je hebt.

Probeer eens deze affirmatie: Ik ben KRACHT en LIEFDE!

Zeg dit als je je uit je kracht gezet voelt en voel hoe je de kracht terug voelt stromen.

Schaam je niet om mens en menselijk te zijn! Je bent een prachtwezen dat alles kan bereiken wat je wilt, als je er maar voor kiest. Natuurlijk is het een leerproces, maar het weten is het begin!

Veel plezier met scheppen, prachtig, krachtig, liefdevol mens!

Take care,

Nadia

Manifestatie

Ik zit afgelopen week in een heerlijke “flow” van manifestatie van allemaal kleine, onuitgesproken, wensen. Er verschijnen parkeerplaatsjes op ideale plekken, zodat ik niet ver hoef te waggelen met mijn zwangere buik. Ik kan zo doorlopen waar anders enorme wachttijden zijn en nog meer van dit soort kleine “wondertjes”…

En dus besef ik weer, zoals ik in mijn vorige blog ook al schreef, dat op dit moment je gedachten en de woorden die je uitspreekt des te sneller gemanifesteerd worden.

Dit geldt voor wensen én voor angsten! Dus wees je weer erg bewust van wat je denkt en zegt. Nog veel te veel mensen sturen hun angsten het universum in, in plaats van hun wensen.

Denk niet aan wat je vreest, of wat je niet wil, maar denk aan wat je wilt. Denk dus bijvoorbeeld met dit gladde weer: “Ik kom veilig thuis”, in plaats van “Ik hoop niet dat ik wegglijd”.

Spreek niet over het geld dat je niet hebt, maar geloof en zeg dat je genoeg hebt.

Ben je ziek? Denk en zeg dan: “Ik ben genezen”. Het proces kan pas beginnen, nadat je dit het universum in stuurt. Het kan best een lang proces zijn, maar je spreekt hierbij je “Ik-ben-kracht” aan, dus het is een hele krachtige affirmatie.

Als ik zelf dreig ziek te worden, spreek ik, voor het slapen gaan, dan voelen ze voor mij het sterkst, de volgende affirmatie uit: “Ik ben sterk en ik ben gezond.”

Sta ik niet zo in mijn kracht, kan ik even niet bij de liefde om mij heen, dan spreek ik uit: “Ik ben geliefd en dankbaar.” Voor mij helpt dit onmiddellijk om anders in het moment te gaan staan.

Zoals je nu ook kunt merken dat de “negatieve” krachten sterk zijn, zo kun je ook duidelijk merken dat er heel veel liefde om je heen is. Het is er altijd en voor jou op elk moment beschikbaar.

De tegenhanger van die liefde is angst, dus leef vanuit liefde vanuit je hart, durf de liefde om je heen te zien en te ontvangen en zie hoe je leven verandert.

Ik sluit af met een prachtige zin die mij van de week opviel in een lied:

"In the end, there’s nothing more to life than love, is there?" Uit: In the End - Snow Patrol

Take Care,

Nadia

Energie en intentie in 2012

 Zo, en  nu is het dan eindelijk het jaar 2012! En voelt dat nou anders? Kun je merken dat er iets veranderd is? Om eerlijk te zijn: Ja! Tenminste, ik wel.

Hoe? Ik merk dat de energieën om ons heen, positief en negatief, erg versterkt zijn. Vanavond mocht ik ervaren hoe een lieve vriendin echt een zonnetje is! Ze straalt en is één en al positiviteit. Prachtig om te zien, ze verdient het zo!

Helaas zie ik ook de andere kant van de medaille. Mensen die van zichzelf vrij negatief in het leven staan, lijken nog veel negatiever dan anders. Alles bij hen lijkt donker en niets is nog goed. Het is zelfs zo dat zij de afdruk van hun gemoedstoestand veelal achterlaten bij wie ze komen. Het blijft als het ware hangen. Soms in de vorm van energie, soms zelfs in de vorm van entiteiten die ze meebrengen.

Niet fijn voor mensen die daar gevoelig voor zijn, want ook bij hen komt het nu sterker binnen, naar het schijnt.

Wat kun je daar nu aan doen? Allereerst erkennen dat je weet dat er energie is die niet bij jou hoort en bewust zeggen dat deze energie niet bij jou binnen mag komen. De bewustwording en het benoemen dat het niet binnen mag komen, is een belangrijke eerste stap.

Probeer verder vooral goed in je eigen, positieve energie te blijven, of erin terug te komen. Je hoeft je niet mee te laten slepen, je hebt hier een keuze in. Straal licht en liefde uit!

Hiernaast kun je de engelen, met name Aartsengel Michaël, om hulp vragen.  Vraag hen/hem alles weg te nemen wat niet van de liefde en het licht van God komt. Zoek ook eens op internet hoe je energie weg kunt halen en je huis kunt zuiveren of beschermen als je er veel last van hebt, het kan de moeite waard zijn.

En wees niet bang: het kwaad is in feite een illusie, zonder onze eigen dualiteit, zou het er niet zijn! Er bestaat geen kracht of macht die maakt dat er kwaad is, het wordt door ons gecreëerd. Dus kunnen wij er ook iets aan doen. En liefde is altijd sterker dan angst, want dat is het tegenovergestelde van liefde. Niet zozeer het kwaad, maar de angst die het ons inboezemt is “de vijand”. Kies dus bewust voor LIEFDE, de tijd is ernaar om dit zoveel mogelijk en met pure intentie te doen.

En die pure intentie, die is nu extra belangrijk. Ik weet niet of anderen het ook merken, maar ik merk dat gedachten en intenties zich nu veel sneller manifesteren. Het lijkt wel of, direct nadat je hebt gedacht “Oh, als er maar niet …. gebeurt” het al gebeurt! Zo zal dit steeds vaker zijn, met al je gedachten en alles wat je zegt. Dus kies je woorden verstandig, zelfs diegenen die je alleen tegen jezelf zegt, in je hoofd. Je hoeft ze niet uit te spreken om ze waarheid te laten worden!

En bedenk nogmaals de kracht van de woorden “Ik ben…” Het is jouw eigen “Ik ben kracht” die je daarmee aanspreekt, de manier waarop jij kiest te ZIJN, dus kies je woorden positief en liefdevol.

Ik wens jullie een licht en liefdevol 2012!

Take care,

Nadia

Irritatie vs. Dankbaarheid

Laatst wond ik mij thuis over iets kleins op. Zoiets waar je je erg druk om kan maken, maar wat eigenlijk niets voorstelt, zoals bij de meeste van onze irritaties. Maar bij mij gebeurde er toen iets wonderlijks, nog terwijl ik me ergerde, kwam er een andere kant van de situatie naar boven in mijn hoofd, de kant waarin ik kon zien dat ik even goed dankbaar kon zijn voor hetzelfde als waar ik me aan ergerde, als ik mijn perspectief maar veranderde. Alsof het beeld dat ik had, letterlijk kantelde en mij liet zien hoe ik het ook kon bekijken.

En zo is het vaak met irritatie, heb ik sindsdien gemerkt. Dezelfde dingen waar je je druk om kan maken, kunnen je ook een groot gevoel van dankbaarheid geven, als je ze maar anders wilt bekijken.

Een huis-tuin-en-keuken voorbeeld: Je man heeft de was opgehangen, maar het is helemaal niet zoals jij het normaal zou doen. Shirts hangen scheef op de hangertjes, op het wasrek hangen kledingstukken in een kreukel allemaal dicht op elkaar, waardoor je meer moeite zult moeten doen met strijken, etc.. Genoeg voor menige vrouw om zich over op te winden. Maar bekijk je het van de andere kant, dan heeft je man het toch maar mooi even gedaan, de was opgehangen! En, hoewel het misschien voor jou niet te zien is, heeft hij waarschijnlijk daar ook nog eens echt zijn best op gedaan!

Kantel je deze gedachte, dan treed je later je man op een volledig andere manier tegemoet dan als je in deze (nutteloze) irritatie blijft steken. En zal hij jou ook anders benaderen dan als jij geërgerd beneden komt.

Zoals je tegenwoordig zo vaak tegenkomt: het is allemaal een kwestie van intentie, een kwestie van kiezen hoe je de situatie, of de wereld die je ziet, wilt benaderen. Wil je de grote, boze buitenwereld zien, die het jou nooit eens makkelijk maakt? Wil je zien dat mensen jou moedwillig dwarsbomen? Of wil je zien dat de wereld in essentie een mooie, warme plaats is, waar andere mensen vaak zo liefdevol dingen voor jou doen?

Voor de feestdagen, die vaak moeilijk zijn en veel irritatie oproepen, wens ik jullie toe dat jullie vooral kunnen zien hoeveel er is om dankbaar voor te zijn. Geniet van de mensen om je heen en laat zien dat je dankbaar bent. Geloof me, je zult het, vroeg of laat, terugkrijgen!

Fijne feestdagen!

Take care,

Nadia

WAAR-nemen

 Ik heb geen enkel boek van Eckhart Tolle, of een andere leef-in-het-nu goeroe gelezen. Noch heb ik boeken gelezen of cursussen gevolgd over mindfulness. Toch schijn ik de beschreven methodes aardig te beheersen, als ik anderen mag geloven.

Hoe? Door WAAR te nemen. Wat versta ik nu onder waar-nemen: Het ervaren van de kleine prachtige dingen om je heen. Ze zien zoals ze zijn. Ieder mens kan kiezen hoe hij de wereld om zich heen wil aanschouwen en ik kies er vaak voor om de pracht en praal om me heen te zien.

Hoe doe je dat nou, waar-nemen? Heel simpel eigenlijk, je gebruikt je zintuigen!

ZIE: de zon die op een prachtige boom schijnt, het roodborstje op de schutting, de lach van een kind, de liefde in de ogen van je partner.

HOOR: dat ene prachtige liedje -dat net vertelt wat je wilde horen-, de vogels zingen, de regen die op je ramen neerslaat als je lekker binnen bent.

RUIK: de geur van verse appeltaart, de heerlijk geurende bloemen die je net hebt gekocht, de frisse lucht in het bos. Adem in en ervaar!

PROEF: de zoete verleiding van chocola, de zilte smaak van verse vis, de smaak van de zoen van je partner.

VOEL: Het kusje van je kind, zijn zachte huidje tegen jouw wang, het kopje en de vacht van je kat, alle liefde die je op je pad tegenkomt.

Laat het allemaal eens echt binnenkomen, stel je open! Kan het echt zo simpel zijn? Ja, dat kan, als je ervoor kiest.

De wereld is hoe jij hem ziet, waarom zou je niet al de pracht die er geboden wordt, aanschouwen? Je zult zien dat het makkelijker wordt als je het oefent en dat het je leven zal verrijken!

Take care,

Nadia

Kinderen van nu en opvoeding

Ik ga jullie zeker niet voorhouden dat ik een expert ben in opvoeden. Sterker nog: Ik vind het zelf bij mijn peuterpubertje af en toe knap lastig en vraag me regelmatig af of ik het wel goed doe.

Maar ik heb de laatste tijd wel met mensen gediscussieerd over opvoeden en daar wel het een en ander uitgehaald wat ik jullie niet wil onthouden.

Kinderen van nu zijn, zoals vaak gesteld wordt, eigen-wijs. Zij weten vaak goed wat ze willen en wat er goed is voor ze. Vaak lijken de “oude” opvoedregels niet zo goed te werken bij deze kinderen. Straffen en dwingen kan averechts werken. Ze met heel veel liefde coachen in hun proces, werkt vaak beter.

Wat vaak vergeten wordt, is dat kinderen zo wijs zijn! Zij dragen, of ze dit nu al kunnen uitdragen of niet, heel veel wijsheid in zich. Het doet mij pijn om te zien dat veel kinderen dit niet mogen laten zien van hun ouders.

Mijns inziens is dat namelijk het allerbelangrijkste voor kinderen van nu, maar ook al van vroeger (dus ook voor jullie zelf gold dit al): Mogen zijn wie je bent! Mogen zeggen wat je denkt. Mogen handelen naar hoe jij bent. En de wereld tegemoet treden zoals jij hem ziet.

Ik zie het te vaak bij kinderen en volwassenen met een “label” als autisme, of AD(H)D: Deze kinderen, jongeren en volwassenen zijn uniek, maar dat wordt vaak vergeten. Iedereen is uniek en heeft zijn eigen krachten. Waarom wordt er bij deze mensen dan vaak gekeken naar hun valkuilen, in plaats van hun krachten? Waarom worden ze gedwongen zich aan te passen aan onze maatschappij? Waarom wordt er zo vaak gegeneraliseerd over hun kunnen en niet kunnen?

In mijn werk met jongeren met autisme, mogen ze allemaal zijn wie ze zijn. Ze hoeven zich niet aan mij aan te passen. Ik probeer aan te voelen wat zij nodig hebben en mij dan daaraan aan te passen.

En zo is het volgens mij ook met opvoeden: Onze kinderen mogen zijn wie ze zijn en hoe ze zijn. Ze hoeven zich niet aan te passen aan onze wensen. Waarom zouden wij niet wat vaker luisteren naar wat zij belangrijk vinden? Waarom proberen we ons niet een beetje aan te passen aan hun wereld?

Terug naar mijn peuterpubertje: Natuurlijk kan hij  niet altijd krijgen wat hij wil, maar ik  probeer wel te kijken naar wat hij belangrijk vindt en waarom. Als het iets is waar ik me makkelijk aan kan aanpassen, waarom zou ik dat dan niet doen? Ik vertel hem regelmatig dat hij perfect is zoals hij is en laat hem in zijn waarde. Ik leg het hem goed uit als dingen eens niet zo kunnen gaan als hij graag zou zien. Soms heeft hij er vrede mee, soms wordt hij boos of verdrietig, dat is ook zijn goed recht. Maar ik betrek hem wel bij het “Hoe en waarom”, ik leg hem niet zomaar wat op. En kijkend naar het blije en liefdevolle mannetje dat hij is, denk ik dan “Ik zal toch wel iets goed doen…”

Geluk

Net begonnen in het boek “Zin” (lust in je leven door schrijven) van Geertje Couwenbergh. Zij schrijft onder andere over wat ik vorige week weer besefte: Geluk zit in hele kleine dingen.

Ik had onder andere vorige week zo’n geluksmoment. Eén die me gemakkelijk had kunnen ontgaan, als ik even niet had opgelet. Ik zat in mijn auto, zoontjelief achterin. Was tegen hem aan het kletsen en zag ineens het type auto waar ook mijn man in rijdt. En ineens voelde ik weer dat sprongetje dat mijn hart altijd maakte als hij, toen we net bij elkaar waren, de oprit bij mijn huisje opreed. En besefte ik hoe gelukkig ik toch was dat ik hem had gevonden en dat er zo’n fantastisch klein mannetje achterin de auto zat en natuurlijk dat er nog zo’n mooi wezentje in mijn buik aan het groeien is. En zo bleef dit geluksmoment, juist door het besef, zich vergroten. Als een steen die je in het water gooit, waaromheen de cirkels steeds groter worden.

Iedere dag heeft zijn geluksmomenten. De meesten vrij klein en sommigen groot. Voor mij persoonlijk is de lach van mijn zoontje een enorme geluksbron. Zijn lach verlicht mijn wereld, keer op keer!

Maar geluksmomenten zijn vaak vluchtig, je moet ze pakken zodra je kan. Voor je het weet, kunnen ze weer verdwijnen en dan wist je niet eens dat ze er waren. Geluk is dus ook bewustwording. Je bewust zijn van de momenten en er ten volste van genieten. Veel mensen zien hun eigen geluk niet eens, zien lastige kinderen, terwijl ze vrolijk zijn. Zien de wolken, waarnaast de zon schijnt. Zien een grijze herfst, waar je ook prachtige kleuren kunt zien, als je je blik verschuift (of verruimt!) naar de bomen.

Het is vaak een kwestie van perspectief. Een kennisje van mij was laatst enorm aan het klagen, over haar zwangerschap, waar ze ziek van is, wat natuurlijk niet fijn is. Over haar baan, waar ze zo druk mee was voor ze ziek thuis zat, etc. Terwijl ik van dichtbij meemaak, hoe iemand er alles voor over zou hebben, zelfs 9 maanden ziek zijn, om nog een keer zwanger te worden. En terwijl ik zie hoe mensen die heel graag willen werken, geen baan kunnen krijgen.

En zelfs voor diegene die zo graag nog eens zwanger zou raken: Zij heeft een kind, ook een hele leuke en lieve, maar dreigt dit uit het oog te verliezen, doordat ze er zo graag nog één wil.

Ik zeg niet dat het leven altijd makkelijk is, dat is het niet. Maar voor wie het wil zien, heeft het leven zoveel te bieden!

Is mijn leven perfect? Vast niet voor de pessimist, maar voor mij? Jazeker! Ik geniet ervan, met volle teugen! Misschien loopt het daarom juist wel zo op rolletjes!

En als het dat even niet loopt, tja, dan gaat dat ook wel weer over… Soms moet je even zien wat er minder leuk is aan het leven, om daarna de pracht ervan weer te kunnen waarderen!

Take care,

Nadia