Kinderen van nu en opvoeding

Ik ga jullie zeker niet voorhouden dat ik een expert ben in opvoeden. Sterker nog: Ik vind het zelf bij mijn peuterpubertje af en toe knap lastig en vraag me regelmatig af of ik het wel goed doe.

Maar ik heb de laatste tijd wel met mensen gediscussieerd over opvoeden en daar wel het een en ander uitgehaald wat ik jullie niet wil onthouden.

Kinderen van nu zijn, zoals vaak gesteld wordt, eigen-wijs. Zij weten vaak goed wat ze willen en wat er goed is voor ze. Vaak lijken de “oude” opvoedregels niet zo goed te werken bij deze kinderen. Straffen en dwingen kan averechts werken. Ze met heel veel liefde coachen in hun proces, werkt vaak beter.

Wat vaak vergeten wordt, is dat kinderen zo wijs zijn! Zij dragen, of ze dit nu al kunnen uitdragen of niet, heel veel wijsheid in zich. Het doet mij pijn om te zien dat veel kinderen dit niet mogen laten zien van hun ouders.

Mijns inziens is dat namelijk het allerbelangrijkste voor kinderen van nu, maar ook al van vroeger (dus ook voor jullie zelf gold dit al): Mogen zijn wie je bent! Mogen zeggen wat je denkt. Mogen handelen naar hoe jij bent. En de wereld tegemoet treden zoals jij hem ziet.

Ik zie het te vaak bij kinderen en volwassenen met een “label” als autisme, of AD(H)D: Deze kinderen, jongeren en volwassenen zijn uniek, maar dat wordt vaak vergeten. Iedereen is uniek en heeft zijn eigen krachten. Waarom wordt er bij deze mensen dan vaak gekeken naar hun valkuilen, in plaats van hun krachten? Waarom worden ze gedwongen zich aan te passen aan onze maatschappij? Waarom wordt er zo vaak gegeneraliseerd over hun kunnen en niet kunnen?

In mijn werk met jongeren met autisme, mogen ze allemaal zijn wie ze zijn. Ze hoeven zich niet aan mij aan te passen. Ik probeer aan te voelen wat zij nodig hebben en mij dan daaraan aan te passen.

En zo is het volgens mij ook met opvoeden: Onze kinderen mogen zijn wie ze zijn en hoe ze zijn. Ze hoeven zich niet aan te passen aan onze wensen. Waarom zouden wij niet wat vaker luisteren naar wat zij belangrijk vinden? Waarom proberen we ons niet een beetje aan te passen aan hun wereld?

Terug naar mijn peuterpubertje: Natuurlijk kan hij  niet altijd krijgen wat hij wil, maar ik  probeer wel te kijken naar wat hij belangrijk vindt en waarom. Als het iets is waar ik me makkelijk aan kan aanpassen, waarom zou ik dat dan niet doen? Ik vertel hem regelmatig dat hij perfect is zoals hij is en laat hem in zijn waarde. Ik leg het hem goed uit als dingen eens niet zo kunnen gaan als hij graag zou zien. Soms heeft hij er vrede mee, soms wordt hij boos of verdrietig, dat is ook zijn goed recht. Maar ik betrek hem wel bij het “Hoe en waarom”, ik leg hem niet zomaar wat op. En kijkend naar het blije en liefdevolle mannetje dat hij is, denk ik dan “Ik zal toch wel iets goed doen…”

Geluk

Net begonnen in het boek “Zin” (lust in je leven door schrijven) van Geertje Couwenbergh. Zij schrijft onder andere over wat ik vorige week weer besefte: Geluk zit in hele kleine dingen.

Ik had onder andere vorige week zo’n geluksmoment. Eén die me gemakkelijk had kunnen ontgaan, als ik even niet had opgelet. Ik zat in mijn auto, zoontjelief achterin. Was tegen hem aan het kletsen en zag ineens het type auto waar ook mijn man in rijdt. En ineens voelde ik weer dat sprongetje dat mijn hart altijd maakte als hij, toen we net bij elkaar waren, de oprit bij mijn huisje opreed. En besefte ik hoe gelukkig ik toch was dat ik hem had gevonden en dat er zo’n fantastisch klein mannetje achterin de auto zat en natuurlijk dat er nog zo’n mooi wezentje in mijn buik aan het groeien is. En zo bleef dit geluksmoment, juist door het besef, zich vergroten. Als een steen die je in het water gooit, waaromheen de cirkels steeds groter worden.

Iedere dag heeft zijn geluksmomenten. De meesten vrij klein en sommigen groot. Voor mij persoonlijk is de lach van mijn zoontje een enorme geluksbron. Zijn lach verlicht mijn wereld, keer op keer!

Maar geluksmomenten zijn vaak vluchtig, je moet ze pakken zodra je kan. Voor je het weet, kunnen ze weer verdwijnen en dan wist je niet eens dat ze er waren. Geluk is dus ook bewustwording. Je bewust zijn van de momenten en er ten volste van genieten. Veel mensen zien hun eigen geluk niet eens, zien lastige kinderen, terwijl ze vrolijk zijn. Zien de wolken, waarnaast de zon schijnt. Zien een grijze herfst, waar je ook prachtige kleuren kunt zien, als je je blik verschuift (of verruimt!) naar de bomen.

Het is vaak een kwestie van perspectief. Een kennisje van mij was laatst enorm aan het klagen, over haar zwangerschap, waar ze ziek van is, wat natuurlijk niet fijn is. Over haar baan, waar ze zo druk mee was voor ze ziek thuis zat, etc. Terwijl ik van dichtbij meemaak, hoe iemand er alles voor over zou hebben, zelfs 9 maanden ziek zijn, om nog een keer zwanger te worden. En terwijl ik zie hoe mensen die heel graag willen werken, geen baan kunnen krijgen.

En zelfs voor diegene die zo graag nog eens zwanger zou raken: Zij heeft een kind, ook een hele leuke en lieve, maar dreigt dit uit het oog te verliezen, doordat ze er zo graag nog één wil.

Ik zeg niet dat het leven altijd makkelijk is, dat is het niet. Maar voor wie het wil zien, heeft het leven zoveel te bieden!

Is mijn leven perfect? Vast niet voor de pessimist, maar voor mij? Jazeker! Ik geniet ervan, met volle teugen! Misschien loopt het daarom juist wel zo op rolletjes!

En als het dat even niet loopt, tja, dan gaat dat ook wel weer over… Soms moet je even zien wat er minder leuk is aan het leven, om daarna de pracht ervan weer te kunnen waarderen!

Take care,

Nadia

Woorden

Eén van mijn favoriete zinnen uit een boek, is deze: “De Kern van de dingen, die raak je wanneer je spreekt; op de een of andere manier schud en verplaats je de materie waar de realiteit uit bestaat.” Het komt uit het prachtige boek ‘De Onzichtbare Berg’ van Carolina de Robertis. Het boek is een roman over een aantal generaties sterke vrouwen en ik vermoed daarom dat de schrijfster met deze zin niet heeft bedoeld wat ik eruit haal: Dat je woorden, zowel gesproken als gedacht, heel krachtig zijn en dat je er de wereld om je heen mee vorm geeft.

Inmiddels is zelfs wetenschappelijk aangetoond dat het denken echt invloed kan hebben op materie, of in ieder geval op energie. (zie hiervoor experimenten van Lynne McTaggart, of verdiep je eens in Kwantum theorieën)

Nu kun je daar natuurlijk een boodschap uit halen zoals in The Secret: Als ik maar hard genoeg de intentie heb om rijk te worden, en die mooie auto te krijgen, dan lukt mij dat.

Naar mijn idee kunnen we er alleen ook veel mooiere dingen mee doen. Dingen waar we uiteindelijk veel gelukkiger van worden.

We kunnen, op grote schaal gedacht, er Moeder Aarde mee helpen, maar op kleinere schaal en makkelijker toegepast, ook de personen om ons heen (en indirect daardoor ook Moeder Aarde, omdat de trilling op aarde dan verandert)

Je kunt iemand namelijk verwonden, of helen met jouw gedachten en woorden. Het is jouw keuze!

Misschien iets om over na te denken, de volgende keer als je je ergert aan een persoon van wie je houdt? En ook buiten je kring van intimi, wat doe je een persoon aan als je iets negatiefs over ze denkt? Wat doe je de man op de straat aan, als je hem veroordeelt, zomaar in het voorbijgaan?

Iedere keer dat jij iets negatiefs denkt over een persoon, verwond je diegene een beetje. Is dat werkelijk wat je wilt?

En omgekeerd is het ineens een prachtig gegeven: Iedere keer dat je iets liefdevols denkt over iemand, heel je diegene een beetje.

Nu kun je dit gewoon in je dagelijks leven toepassen bij alle mensen om je heen, maar je kunt ook eens bewust stil staan bij mensen in je leven die ernstig ziek zijn, of het op een andere manier moeilijk hebben. Als we deze mensen liefde sturen, helpen we ze. Zeker op het moment dat we dit met meer mensen tegelijk doen. Dit is vaak voelbaar, voor de persoon voor wie jullie liefdevolle gedachten bestemd zijn, maar zelfs vaak ook voor degenen die de gedachten sturen.

Natuurlijk zegt dit niet dat we al het onheil af kunnen wenden, maar we kunnen wél invloed uitoefenen op datgene wat nog 2 kanten op kan gaan, daar ben ik van overtuigd.

Zelfs karma en lotsbestemming schijnen in deze tijd niet meer vast te liggen. Je hoeft niet altijd alles meer door te maken wat je, voor je hierheen kwam, afgesproken hebt. In de tijd waarin we leven hebben we ook hier een keuze in. Zoals dus ook je woorden een keuze zijn.

Dus kies je woorden zorgvuldig, ze zijn krachtiger dan je denkt.

Take care,

Nadia

Heel zijn

De woorden en zinnen voor deze blog begonnen een aantal weken terug al te borrelen. Ik had geen tijd om de vluchtige woorden te vangen, want ik zat in de auto. En ik voelde ook dat de tijd nog niet rijp was. Vanavond is de tijd daar.

Tijdens de bewuste autorit, verwonderde ik me over hoe ik tegenwoordig (meestal) in balans ben en ineens wist ik het: Ik ben weer HEEL.

Lang ben ik niet heel geweest. Zoals de meesten van ons, was ik me daarvan niet bewust. Ik worstelde me door het leven, zonder het zelf te weten. Ik was om de haverklap ziek, pakte ieder griepje mee en had veel migraine. Ik dacht dat het door de stress van mijn werk kwam, wat zeker een component was, maar dit was niet alles.

Bovendien wist ik van hele grote delen van mijn jeugd en tienertijd niets meer. Het waren grote zwarte gaten in mijn geheugen. Dit kwam me best goed uit, want het waren niet de mooiste herinneringen…

Ik moest heel worden, om te beseffen dat ik dit zó lang niet geweest was.

Bij mij begon het “heel-wordingsproces” toen ik een man ontmoette die mij echt liefhad zoals ik ben. Hij accepteerde zelfs het kindstuk in mij, dat zichzelf af en toe liet zien. Hij accepteerde mijn zwakheden én mijn kracht. Mijn liefde en mijn boosheid. Mijn lichte en mijn donkerdere kant. Hij zag mij op mijn slechtst, tijdens een burn-out, en hield tóch van mij, wat een openbaring! Ik mocht er ZIJN.

Het tweede deel van het proces, was tijdens mijn eerste zwangerschap en na de geboorte van mijn zoon. Het spelen met mijn kind, maakte dat ik dat ondergesneeuwde kinddeel in mij volop kon omarmen. Zijn blijdschap bracht me weer in contact met mijn blijdschap. Zijn onbevangenheid liet me mijn eigen onbevangen kant zien. En bovenal, zijn grote, liefdevolle hart, liet me mijn eigen grote, liefdevolle hart herontdekken.

Ik kan niet zeggen dat ik duidelijk heb gemerkt wanneer de verloren zielsdelen terug kwamen, ik kan alleen zeggen dat ik weet dat ze er weer zijn!

Nu zegt men dat ik eindelijk mijzelf weer ben. Dat ik teruggevonden heb wat ik zo lang ben kwijt geweest. Dat ik weer straal en liefde uitstraal naar wie het wil ontvangen.

Natuurlijk blijf ik ook een mens. Natuurlijk ben ik ook regelmatig boos of verdrietig. Natuurlijk voel ik me ook wel eens wat minder, maar ondanks dit, voel ik me wel HEEL!

Als je zelf nu worstelt, als je kampt met ziekte, verdriet, boosheid, pijn. Als je je bepaalde delen van het verleden niet kan herinneren. Ga dan eens na of er momenten zijn geweest in je leven dat je iets meemaakte wat zo traumatisch was, dat een deel van je ziel daar niet wilde blijven. Ik weet niet wat de beste optie is om deze verloren delen terug te vinden. Misschien kun je er ook hulp van de engelen bij vragen. Je zou kunnen vragen of ze de verdwaalde delen in je dromen terug kunnen brengen. Of misschien is een zogeheten Soul Retrieval wel het antwoord voor jou, als het je zelf niet lukt. Soul Retrieval komt uit het sjamanisme en staat voor het terughalen van de ziel. In het volgende artikel kun je er meer over lezen: http://www.choicez.nl/2011/07/27/soulretrieval-het-terugbrengen-van-de-ziel/

Hoe je het ook wilt aanpakken, ik hoop dat het je lukt, want hoe fijn is het om weer in balans te zijn. Hoe fijn is het om je heel te voelen en eindelijk weer helemaal jezelf te zijn!

Take care,

Nadia

Kracht en authentieke macht

 De laatste tijd heb ik veel mooie voorbeelden gehad van mensen die zoveel meer kracht hebben dan je onder bepaalde omstandigheden van ze zou verwachten. Deze mensen zijn een waar voorbeeld voor ons en dit wil ik graag met jullie delen.

Zo was er mijn vriendin wiens man op zeer gewelddadige wijze beroofd was. Natuurlijk vroeg ze zich af wie het gedaan had en waarom ze zo’n goed mens als haar man hadden uitgekozen. Maar het belangrijkste gevoel dat ze eraan over gehouden had, was dat ze zo dankbaar was dat ze hem nog had, dat hij het overleefd had. In plaats van haar voornaamste gevoelens angst en boosheid te laten zijn, koos ze ervoor om vooral dankbaarheid te voelen. Dit vond ik zo krachtig en knap van haar.

En zo waren er ook de mensen die kort geleden getroffen werden door tragedies, zoals het drama in Noorwegen, of de slachtoffers die vielen bij de rellen in Engeland. Een vrouw die haar moeder was verloren in Noorwegen, die zei dat het antwoord liefde was. Dat dit de oplossing was voor de problemen in de wereld.
Een man die zijn zoon verloor in Engeland, maar die daarna in de pers alleen opriep tot vrede, tot het weer herstellen van de rust. Geen gevoelens van wraak, maar van liefde.

Deze mensen snappen het écht. Dit zijn de verborgen leiders van onze tijd. Deze mensen zijn zo sterk en snappen wat authentieke macht is. Niet de illusie van pracht, praal, rijkdom en mensen die naar je luisteren, maar liefde voelen en uitstralen. Eén zijn met jezelf, met je kern. Eén zijn met het universum en liefde en compassie het universele bewustzijn insturen.

Laat ons leren van deze mensen en leven vanuit compassie en liefde. Alleen zo kunnen wij deze wereld maken zoals wij hem graag willen zien, een liefdevolle, prachtige wereld, waar iedereen mag zijn zoals hij is en iedereen zich geaccepteerd voelt.

Take care,

Nadia

Ik ben kracht

Volle maan. Haar scheppende kracht roept me. Weer. Midden in de nacht. Helaas. Want ik wil slapen!

En juist door de gedachte die ik daarbij had, kwam het in me op. Want ik voel me moe, dat heb ik vaak de laatste tijd, onder andere door de onrustige nachten die ik ervaar dankzij de steeds in beweging zijnde energieën op aarde.

Logischerwijs denk ik dan: “Ik ben moe.” En juist dat zou ik niet moeten doen. Want door dit te verbinden met de woorden “Ik ben”, word ik, in mijn hele wezen, datgene wat ik denk of uitspreek.

Ga eens bij jezelf na hoe vaak je dingen denkt met de woorden “ik ben” ervoor. “Ik ben bang.”, “Ik ben te dik.”, “Ik ben het niet waard”. Etc.

Er bestaat zoiets als de “Ik ben kracht”. Door een zin te beginnen met deze woorden, geef je datgene wat je zegt enorm veel kracht. Je laat het je hele WEZEN in stromen en wordt precies dat wat je zegt.

Iedere keer dat jij iets negatiefs over jezelf denkt, beginnend met de woorden “ik ben”, geef je deze kracht mee.

Probeer dus te leren om te buigen. Je kunt dit ook zeer zeker in positieve zin gebruiken.

Als ik me niet lekker voel, denk ik tegenwoordig altijd: “Ik ben gezond en ik ben sterk.” Sinds ik dit doe, ben ik niet ziek meer geweest. Het werkt voor mij goed, mits ik erin geloof!

Als je erin leert te geloven, zijn dit hele krachtige affirmaties. Probeer eens goed te letten op wat jij allemaal over jezelf zegt en denkt en probeer hierbij een positieve “Ik ben affirmatie” te bedenken.

Denk, als je iets moois overkomt: “Ik ben het waard”. Probeer eens over jezelf te denken: “Ik ben mooi”. Zeg hardop tegen jezelf “Ik ben liefdevol.” Je zult merken dat het een hele mooie, positieve werking kan hebben.

Zo, nu ik dit kwijt ben, ga ik me weer eens richten op een positieve affirmatie om straks in slaap te komen. Het zal zoiets worden als: “Ik ben ontspannen en volkomen kalm.” 

Voor wie dit nog voor het slapen gaan leest: Slaap zacht! En anders: Fijne dag!

Take care,

Nadia

Vertrouwen

Ik heb vandaag een mooi bericht mogen ontvangen over iemand die eindelijk weer durfde te vertrouwen, op zichzelf en op anderen. In het leven van die persoon, zie je gelijk de verandering. Ineens komen er mooie kansen voorbij, waar ze eerder niet waren. Ik ben ervan overtuigd dat deze kansen zich blijven presenteren, als het vertrouwen blijft.

Dit doet mij weer beseffen dat vertrouwen zo belangrijk is!

Allereerst het vertrouwen in jezelf. Wie kun je vertrouwen  als je jezelf niet kunt vertrouwen? Op jezelf vertrouwen betekent ook: vertrouwen op je intuïtie. Afgaan op wat je hart je ingeeft. Leven naar wat je hart ingeeft.

Als je merkt hoezeer je op jezelf kunt vertrouwen, kun je dat  ook op anderen. Wat ik bijna altijd zie, is dat degenen die ik echt vertrouwen geef, dat ook niet zullen beschamen. Als je volledig vanuit je hart vertrouwt, krijg je terug wat je verwacht.

Het omgekeerde zie je ook: Mensen die zichzelf niet vertrouwen en die daardoor niet echt durven vertrouwen, blijven achterdochtig, wachten tot je hun vertrouwen beschaamt.

Zo heb ik een kennis die mij af en toe in vertrouwen neemt. Haar diepste zielenroerselen vertrouwt ze me toe. Maar zij vertrouwt niet op zichzelf en niet op de wereld om haar heen. Dus iedere keer als ze mij iets heeft toevertrouwt, trekt ze zich terug. Ze durft me als het ware niet meer aan te kijken, terwijl ik niets met de informatie gedaan heb. Ik heb alleen geluisterd en haar bijgestaan. Ik merk wel dat dit mij pijn kan doen. Ik vertrouw op mijzelf, mijn man, mijn familie en mijn dierbare vrienden. Maar ook op sommige mensen die ik alleen maar via het internet ken. Gewoon, omdat mijn hart mij vertelt dat het kan. Hoe kan het dan dat iemand niet voelt dat ik vertrouwen niet zal beschamen? Dat kan alleen als diegene de basis niet heeft kunnen leggen.

Nu zijn  er natuurlijk veel mensen te vinden, die in hun leven weinig kans hebben gehad om vertrouwen te ontwikkelen. Sommige mensen is zo’n geweld aangedaan. Zij zijn zo aangetast in hun ware zijn, dat het ze nagenoeg onmogelijk is gemaakt. Het enige dat wij voor hen kunnen doen, is ze des te meer reden geven om te gaan durven, om de sprong te nemen te gaan vertrouwen. En ze vooral aan te sporen hiermee te beginnen bij zichzelf.

Ik zal dus ook voor deze kennis open blijven staan. Deze vrouw die ik nog steeds kennis noem, omdat ze mij niet toestaat haar vriendin te zijn. Als zij toch weer iets kwijt wil aan mij, zal ik er voor haar zijn. Ik zal me niet aan haar opdringen, maar wachten tot ze weer naar mij komt. En als ze dat doet, zal ik haar wederom bijstaan en er niets voor terug verwachten. Ik hoop dat ooit de dag komt, dat zij de moed heeft om zich tot zichzelf te wenden en te zeggen: “Op jou vertrouw ik volledig. Ik weet dat je er voor me bent en er altijd zult zijn. Je bent mij zo dierbaar, dankjewel dat je er bent!"

Take care!

Nadia