De mooie kant van rouw

In deze vreemde, verdrietige en bijzondere periode ben ik erachter gekomen dat er ook aan rouw een mooie kant zit.

De diepe dankbaarheid die je kunt voelen bijvoorbeeld. Dankbaarheid dat iemand in je leven was. Dankbaarheid dat hij van je hield en jij van hem. Dankbaarheid voor alle mooie herinneringen. Dankbaarheid voor alles wat je van hem hebt mogen leren. En dankbaarheid voor de tijd die jullie wél gegeven is.

De hartverwarmende en troostende liefde die je voelt. Liefde voor degene die je verloor, maar als je goed voelt en het wil weten ook de liefde van diegene. Liefde van de mensen om je heen, die je even laten weten dat ze aan je denken, die langskomen met een bloemetje of die je zomaar een knuffel geven.

Het hartelijke lachen om de herinneringen van de gekke dingen die je samen deed, de liedjes die je zong, de gekke bekken, de grapjes…

Zelfs het verdriet heeft een mooie kant, want dit illustreert dat je veel van iemand gehouden hebt en hem graag nog langer om je heen had gehad. De tranen reinigen en lijken, stukje bij beetje, je ziel te helen, mits je het toelaat.

Ook in deze moeilijke zaken gaat het dus om je perspectief. Hoe wil jij het zien? Wat wil jij voelen? Alleen diepgewortelde pijn, boosheid en angst om nog meer mensen te verliezen? Of voel je liever de diepgewortelde liefde, die heelt en je hart weer opent?

Hoewel ook ik nu natuurlijk mijn dagen heb dat ik het liefst de hele dag in mijn pyjama zou blijven lopen, merk ik weer dat je in moeilijke periodes een keuze hebt en dat ik die keuze al snel gemaakt had.
Wat wil je voelen? Hoe kijk je terug? Waar kun je NU van genieten? En hoe kijk je vooruit?
Als jij een zwart gat wil zien, is dat wat je zult zien. Zie jij liever de zon weer doorbreken, dan zul je die weer zien, keer op keer. Er is altijd hulp aanwezig om weer op die plek van hoop te komen, waar de zon zich weer laat zien. Het enige wat je hoeft te doen, is die uitgestrekte hand pakken…

Liefs,

Nadia

Rouw

Het verdriet komt in golven, merk ik. Alsof rouw zelf een zee is. Meestal is de zee redelijk rustig en dobber ik wat aan de oppervlakte, met hier en daar een klein golfje dat over me heen slaat. Maar soms wordt de zee ineens ruw, trekt de sterke onderstroom mij naar beneden, waar ik een tijdje verblijf, wachtend op de volgende ademteug. Soms word ik overspoeld door de hoge golven, vechten ertegen heeft geen zin, dan blijven ze komen. Als je je overgeeft, kom je vanzelf weer boven.

Maar er zijn ook de momenten van diepgevoelde liefde en dankbaarheid, waarop ik tijdelijk lijk aangespoeld, op een mooi eiland, de zon streelt zachtjes mijn gezicht. Ik voel me opwarmen en er ontstaat nieuwe energie. Tijdens deze momenten voel ik duidelijk de liefdevolle energie van mijn vader, troostend, hoopgevend.

Gelukkig geloof ik niet dat de dood het definitieve einde is, ik merk dat dit me ook op de been houdt. Als ik, zoals sommigen, zou geloven dat hij nu helemaal weg is, zou ik tijdelijk ten onder gaan en zou het opnieuw aan de oppervlakte komen veel moeilijker zijn.

Er zijn gelukkig ook wat mensen die af en  toe een reddingsboei gooien. Vaak degenen die weten hoe het is om in deze zee te verblijven. Hun warmte geeft me nieuwe kracht, ze houden me drijvend. Ik weet ook dat ik hier wel uit ga komen, maar het zal, zoals het ook altijd omschreven wordt, een proces zijn.

De “dobberperiodes” en tijdelijke verblijven op een eiland zijn mijn eerste rustpunten en geven mij hoop. Het is geen eindeloze zee en gelukkig hoef ik niet te verdrinken. Stapje voor stapje, stukje bij beetje, zal ik  ook nu de mooie dingen in het leven te blijven zien. De lach van mijn zoontjes valt, Godzijdank, niet te negeren en trekt me er steeds weer uit. Zo gaan we er wel weer komen, op het vasteland!

Angst en slechte raadgevers

Vandaag vieren wij de 3^e verjaardag van onze oudste zoon. Voor mij extra bijzonder, omdat ik, toen hij nog baby was een droom had, waarin een naar stemmetje tegen mij zei “Hij mag toch geen 3 worden.” Wat werd ik geschokt en in de war wakker! Deze stem sprak vanuit angst en zaaide angst. Gelukkig was er ook een innerlijke stem die zei dat dit niet kon kloppen. Nu hebben we een 3-jarige, vrolijke, gezonde peuter, God zij dank! (dit bedoel ik letterlijk en dat weet Hij)

Voor mijn gevoel had het ook anders kunnen lopen. Toen onze zoon baby was, had hij ernstig eczeem en wat hebben we daar heel veel adviezen over gehad! Adviezen waarvan ik, als mama, voelde dat deze voor mijn zoon heel slecht zouden zijn. Adviezen waarvan ik, in mijn diepste kern, voelde, dat ik ze niet op moest volgen. Ik besefte op een gegeven moment dat als ik wel geluisterd had, onze lieve ventje wél heel ziek had kunnen worden en het stemmetje misschien toch gelijk had kunnen krijgen. Gelukkig heeft mijn man ook altijd goed naar zijn eigen innerlijke stem geluisterd en zijn we samen, als één blok, voor onze zoon gaan staan. Zelfs toen men ons het idee gaf dat we slechte ouders waren, omdat we weigerden zijn eczeem met harde middelen te onderdrukken (het was immers zo zielig voor het ventje, vond men). Zelfs tegen de kinderarts gingen wij in, toen zij hem op andere voeding had gezet en hij stopte met groeien. Toen hij steeds honger had, omdat hij ook hier niet tegen kon. Op dat moment sprak mijn moeder met die stem, zij had door wat ons toen ontging, omdat we even niet luisterden, we negeerden wat ons verteld werd, omdat een arts het toch wel zou weten? Zij opende onze ogen en oren en we ondernamen actie. Hadden wij dit niet gedaan, dan was hij er misschien niet meer geweest.

Natuurlijk waren alle adviezen goed bedoeld, maar wat ik geleerd heb, is dat niet alleen angst zelf een slechte raadgever is, maar ook de mensen die jou adviseren gebaseerd op angst. Met de beste bedoelingen, luistert men naar de stem die angst inboezemt. Ik heb geleerd te luisteren naar de stem die vertrouwen geeft en die spreekt vanuit liefde.

Je eigen innerlijke stem, je eigen begeleiding, spreekt vanuit deze bronnen. Zij zal je misschien wel vertellen dat je een ander pad moet inslaan, maar zal dit doen door te zeggen dat het dan goed komt. Zij zal je wijzen op wat goed en belangrijk is. Dit vertrouwen op je innerlijke stem of begeleiding, is niet alleen belangrijk wat je kinderen betreft, maar ook wat je eigen gezondheid betreft. Jij weet het altijd het beste. Als jij leert naar je intuïtie en je eigen lijf te luisteren, dan vertelt het je feilloos wat goed voor je is en wat niet.

Als je leert deze stem te herkennen, is het een bron van grote wijsheid.
Probeer dus te luisteren naar deze stem, die van liefde en vanuit vertrouwen spreekt. Dit is de juiste. Vertrouw op jezelf en je liefdevolle begeleiding en je zult altijd weten wat je moet doen, voor jezelf en voor je kinderen.

Vandaag vieren wij de 3^e verjaardag van onze zoon, doordat deze stem er was, diep in mij (en in anderen, als ik hem even niet kon horen). En ik kan jullie niet uitdrukken hoe dankbaar ik hiervoor ben!

Liefs,

Nadia

Anders

Mijn hele leven al ben ik anders. Anders dan mijn leeftijdsgenoten, anders dan de meesten wie ik ontmoet. Als ik naar mijn eigen leven kijk, is eenzaamheid een constante factor geweest. Eenzaamheid op school, eenzaamheid in menigtes, eenzaamheid in mijn wereld. Gelukkig had ik thuis wel een moeder en zus die me begrepen, maar behalve die mensen, was ik alleen. Kon mijn gevoelens en de levendige wereld in mijn hoofd, bij niemand kwijt.

Af en toe ontmoet(te) ik gelijkgestemden, dat is heerlijk, een feest der herkenning. De eenzaamheid is ook bij hen altijd een factor geweest in hun leven en ik vermoed dat zeker 90% van de lezers van dit blog het ook herkennen. Vele mensen om je heen, maar jij bent alleen, alleen in jouw hoofd. “Wil ik hier wel zijn?” vroeg of vraag je je misschien af. Misschien heb je zelfs wel eens bewust moeten kiezen om hier te zijn, hier te blijven. Ernstige ziekte, een ongeluk en dan, bewust of onbewust, die keuze maken: Ja, ik blijf, ik ben hier nog niet klaar.

Als je die keuze met heel je hart hebt gemaakt, heb je hopelijk daarna meer ingezien dat het leven ook heel mooi kan zijn. Hopelijk heb je ondertussen ook gezien dat jij zelf jouw eigen waarheid en jouw eigen wereld schept. Hopelijk heb jij ondertussen ook bewust durven kiezen anders te zijn.

Voor mij is die keuze nog niet zo heel lang geleden, en het was spannend, maar ik heb hem gemaakt. Ik merk dat de keuze om echt mezelf te durven en willen zijn een tweeledig effect heeft. Aan de ene kant bespotting en geroddel door hen die mij niet begrijpen. Pijnlijk, maar kennelijk hoort het er nog bij. In ieder geval tot het me lukt om ook dit los te laten, ik schep immers mijn eigen wereld.

Aan de andere kant merk ik dat er meer ruimte komt voor wat ik kan. Als ik mezelf echt open stel, krijg ik meer informatie binnen. Stromen de woorden makkelijker, krijg ik ingevingen, weet, zelfs op afstand, hoe het gaat met mensen, en ga zo maar door. En daardoor komt er ook meer erkenning, kan ik mensen raken of helpen en vind ik meer gelijkgestemden. Die hele mooie kant maakt het de moeite waard. Het is wel een keuze die ik moet blijven maken. Als je eenmaal jezelf hebt laten zien, is er eigenlijk geen weg meer terug. Je masker weer opzetten is misschien makkelijk en veilig, maar eenmaal af, hebben mensen je ware gezicht toch al gezien en dient het niemand, vooral jouzelf niet, om je weer te verschuilen.

Wat vaak verkeerd begrepen wordt, is dat je heel goed anders kunt zijn, zonder je superieur te voelen. Iedereen is even mooi en even perfect in zijn ZIJN, niemand is meer en niemand is minder. Mensen die mij niet begrijpen, zien zichzelf vaak als superieur, beter, slimmer, noem maar op. Maar ik ken ook velen die besloten hebben hun ware aard te laten zien, die ook “anders” zijn dan de meerderheid en die dan ook vast komen te zitten in zo’n gevoel. Het gevoel superieur te zijn, heeft al tot vele problemen geleid en is gebaseerd op niets. Jij bent niet beter dan iemand die alleen om materie geeft. Jij bent ook niet beter dan wie in de ogen van velen “asociaal” is. Jij bent niet beter dan iemand die keuzes maakt die jij als slecht zou kunnen beschouwen, bijvoorbeeld wat zijn gezondheid betreft. Iedereen is gelijk. Probeer eens te kijken door de ogen van een hogere macht (God, engelen, Jezus, Boeddha,…). Zij zien wat mooi is in een ieder, zien de liefde, het licht, de kracht. In hun ogen is iedereen perfect. Dus ook jij, ook je buurman en ook diegene die jij echt niet mag.

Een veel gehoorde uitspraak tegenwoordig is: Wat zou liefde doen? Als we die nu eens veranderen naar: Wat zou liefde denken?, dan is ons oordeel vast veel milder.

Liefs,

Nadia

Liefde

Als ik aan mijn zoontje van bijna 3 vraag: ‘Weet jij hoe lief mama jou vindt? Weet jij hoeveel mama van jou houdt?’ zegt hij: ‘Ja, dat weet ik!’ Zelfs als ik vlak daarvoor nog boos op hem ben geweest, want peutertjes zijn wel eens boefjes, voelt hij duidelijk mijn liefde.

Als ik in de ogen van mijn baby kijk, zie ik mijn eigen liefde weerspiegeld. Ook hij weet: Mama houdt van mij en laat mij nooit in de steek. Ik ben veilig.

Zo zeker als een klein kind is van de liefde van zijn moeder, zo zeker zouden wij allemaal kunnen zijn van de onvoorwaardelijke liefde die er voor ons gevoeld wordt en die wij mogen ontvangen.
Hoe je die bron van liefde ook wilt noemen: God, Allah, engelen, gidsen, het universum… Die liefde is voor ons allemaal, op ieder moment, beschikbaar. Wij mogen ons baden in een liefde die onvoorstelbaar is!

In momenten van diepe harmonie en dankbaarheid heb ik het zelf de laatste tijd mogen ervaren. Een liefde voor al wat IS en ik kan je vertellen: Het is overweldigend! Sommige mensen krijgen het zelfs voor elkaar om heel vaak in zo’n staat van ZIJN te verkeren, lijkt me prachtig!

Een eerste stap daar naartoe is aanvaarden dat die liefde er is en voor iedereen toegankelijk is. Alles wat je hoeft te doen, is het willen zien en het aanvaarden. Wat kan helpen is deze affirmatie: Ik accepteer en ontvang in liefde.

Het mooiste van dit alles is: Er is genoeg voor iedereen! Je hoeft niet bang te zijn dat je teveel krijgt, of dat je andermans portie afpakt. Als wij dit allemaal zouden beseffen, zou de liefde kunnen stromen, zoals het altijd bedoeld is.

Je kunt vandaag al beginnen om deze liefde te aanvaarden. En omdat het zo’n onuitputtelijke bron is, mag en kan je het ook doorgeven. Laten we, rond deze donkere kerstdagen, de liefde in golven over de wereld verspreiden.

Ik sluit af met een zinnetje dat door mijn hoofd speelt vandaag. Het is in het Engels, omdat het dan bij mij, op de een of andere manier, dieper binnenkomt:

You are deeply and dearly loved!

Fijne, liefdevolle kerstdagen gewenst,

Nadia

Als je verleden je inhaalt

Je dacht dat je er klaar mee was. Dat het allemaal achter je lag. Maar dan gebeurt er iets en ineens ben je weer daar, in je verleden. Je dacht dat het geen pijn meer zou doen, dat dat niet meer nodig was. Maar de wond lijkt ineens weer vers en is net zo pijnlijk als toen.

Veel mensen ervaren dat er oude pijn boven komt. Krijgen ervaringen te verwerken, die hen terug brengen bij oude emoties. Dit lijkt een gemeen grapje van het universum, maar is eigenlijk een mooie kans. Deze tijd geeft je een kans om dingen achter te laten. Dat wat je niet meer dient, mag je nu achterlaten. Laat het hier, in 2012, het hoeft niet mee naar het nieuwe jaar. Het hoeft niet mee naar de nieuwe tijd.

Kies bewust om het verleden je niet meer te laten achtervolgen. Mogelijk moet je eerst door de emotie heen. Laat het dan toe, maar blijf er niet in hangen. Ervaar het, voel wat het met je doet en kies er dan voor om het los te laten. Jij bent niet meer wie je toen was. Jij mag je nu herinneren wie je werkelijk bent. Je mag je herinneren dat je een stukje God bent. Dat jij je wereld kunt maken zoals jij hem wenst. Blijf je nu hangen in emoties van lang geleden, dan zal je wereld er ook net zo uit blijven zien als toen. Is dat wat je wilt?

Mijn vermoeden is dat je antwoord een volmondig “NEE” zal zijn. Doe er dan iets aan! Er verandert niets als jij niets doet. Schrijf het oude van je af en begin met je voorstellen hoe je het wel wilt. Schrijf je wensen op, zie het voor je. En keer dan terug in het NU. Het prachtige nu, waarin je kansen geboden worden om je leven te veranderen. Kies bewust je te her-inneren wat voor een prachtig mens je bent, precies zoals je bent! Je bent zoveel meer waard dan wat je jezelf nu toekent! Zie wie je bent en straal, je mag er ZIJN!

Wees lief voor jezelf,

Liefs,

Nadia

Een persoonlijke kerstboodschap?

Wil jij een persoonlijke boodschap van mij ontvangen? Kijk dan eens op: http://www.turningtide.nl/serious-requestkerst-actie-2012.html