Diep in jezelf

Soms vind je inspiratie op gekke plekken. Nu is inspiratie vinden in muziek mij niet vreemd. Muziek kalmeert me, brengt me in balans. Het geeft me hoop en zeer regelmatig biedt het me wijsheid.

Maar inspiratie en wijsheid vinden in een happy hardcore nummer van vroeger, dat verwacht je niet zo snel.

En toch is dat wat er vandaag gebeurde toen ik Come take my hand van 2 Brothers on the 4th Floor hoorde. Ik hoorde, voor het eerst bewust, het volgende:

I know a place where the sun’s always shining

With lovely flowers around everywhere

Come and take my hand, I’ll show you, I’ll guide you

I know this place, it’s deep down inside you

En ik bedacht: Iedereen zou in zichzelf een plekje moeten kunnen creëren, een plekje waar je altijd naartoe kunt gaan, een plekje waar het mooi en veilig is en waar je heerlijk jezelf kunt zijn.

Als ik me zo’n plekje voorstel, dan zit het ergens bij je hart in de buurt. Het is er mooi en warm. Wat jij mooi vindt, kun je zelf bepalen. Misschien is er een waterval, misschien zijn er veel bloemen, het zonnetje schijnt er altijd, vul maar in!

Als de wereld dan eens te hard lijkt, als je de liefde even niet kunt vinden, dan kun je daar naartoe, Het zit in jou, dus je hebt het altijd bij je.

Natuurlijk moet je er niet steeds gaan vertoeven, maar het kan wel een veilige haven zijn als je omgeving je even niet goed gezind is. Het geeft je de gelegenheid even te centeren, even je balans weer te vinden, zodat je daarna er weer tegen kan.

Als ik me voorstel dat ik deze techniek helemaal zou beheersen, dan lijkt het me een uitkomst. Als de wereld me even teveel wordt, als ik teveel prikkels krijg, of als ik negatieve emoties binnen krijg, dan zou ik me heel even kunnen afzonderen en weer tot mezelf kunnen komen.

Een voorwaarde lijkt mij, dat je wel jezelf moet vertrouwen. Je moet je veilig voelen bij jezelf, je moet liefde voor jezelf voelen. Alleen dan kun je een oase in jezelf creëren, waar je ook echt in kunt geloven. Maar volgens mij is sowieso de tijd gekomen om te beginnen met liefde verspreiden en de basis daarvoor, is liefde voor jezelf. Als je anderen graag liefde wilt sturen, als je liefde Moeder Aarde in wil sturen, zodat er meer liefde alomtegenwoordig is, dan zul je moeten beginnen bij jezelf. Als je van anderen kunt houden en diegenen die jij zo liefhebt, kunnen dat ook van jou, dan zul je het toch waard zijn!

Ik zal heus niet de eerste zijn die dit bedacht heeft, dus misschien kun je wel meditaties vinden die hierop gericht zijn. Mijn ideaal zou zijn, dat er geen meditatie voor nodig is, dan is jouw veilige plek des te makkelijker te bereiken en altijd aanwezig.

Misschien kunnen we het eens proberen, ik hoor graag jullie reacties! 

Take care!

Nadia

Disbalans

Disbalans

Mijn Timeline op twitter stroomt vol en langzaam zie ik weer een patroon ontstaan. De mensen waar ik een beetje van ben gaan houden, de mensen die bezig zijn met het een beetje mooier maken van deze wereld, de mensen die liefde of wijsheid verspreiden, hebben klachten. Ze zijn moe, hebben hoofdpijn, rugpijn, eczeem dat de kop op steekt, verdrietige buien of last van onzekerheid.

Ik zit op de bank en denk erover na. Er komt een woord in me op: Disbalans.

Oké, als het zo in me opkomt zou het wel wat te betekenen hebben. Nu moet het antwoord nog komen: Waar komt die disbalans vandaan?

Het antwoord dat me te binnen schiet: Het gaat om een energetische disbalans. Bij sommigen ontstaat die omdat ze het verschil tussen de hogere en lagere energieën teveel opmerken. Bij sommigen omdat ze teveel van hun eigen energie weggeven. Bij sommigen omdat hun vrouwelijke en mannelijke energie zwaar uit balans is. En bij sommigen heeft het weer een andere reden. De grote overeenkomst: er lekt energie weg, waardoor een beetje van je eigen levenskracht weglekt.

Zoek in deze tijden momenten voor jezelf. Besteed aandacht aan wat jij belangrijk vindt. Kies een activiteit die jij fijn vindt om te doen en maak er tijd voor. Ga met je gevoel naar binnen en ERVAAR wat er echt in je omgaat. Wat vertelt je hart je?

KIES VOOR JEZELF!

Laat je energie wel stromen, maar alleen als het voor jou goed voelt. Geef het niet zomaar weg, tenzij je goed weet hoe je dat kunt doen vanuit de universele bron. Zoek mensen op die oprecht liefde voelen, voor jou, voor anderen. Kies authenticiteit.

Zodra je merkt dat je het weer aankunt, zodra je weet hoe je jezelf niet tekort doet, kun je weer gaan geven. Bedenk dat af en toe even nemen ook niet erg is. De mensen die dit lezen en zich aangesproken voelen geven genoeg. Jij weet dat van jezelf!

Natuurlijk zijn er ook die het niet zo treft. Volgens mij zijn dit de mensen die hebben geleerd echt voor zichzelf te kiezen. Die hebben geleerd te VOELEN wat er in ze gebeurt. Zij zijn degenen die energie overhouden, zij zijn degenen die het ons kunnen leren. Kijk eens naar deze mensen om je heen. Wat stralen ze uit? Wat doen zij dat jij nog niet doet? Je kunt van ze leren, antwoorden kunnen zo ineens naar je toe komen. En als je je kwetsbaar durft op te stellen, komt de liefde ook met bakken tegelijk naar je toe.

Ik sluit weer af met een zinnetje uit een blog van een tijdje terug:


Stel je hart eens open voor de liefde om je heen. Ontvang het met open armen, je bent nooit echt alleen!

Kinderen van nu en energie

Een tijdje terug schreef ik een blog over de kinderen van nu. Hierin schreef ik dat het voor hen van groot belang is dat de energie om hen heen hoog is.

Ik voel de behoefte om hier nog wat verder op in te gaan.

Hoewel kinderen over het algemeen ouders kiezen wiens trilling redelijk gelijk is aan die van hen, zijn er nu veel kinderen wiens energie nog hoger is dan die van de volwassenen om hen heen. Kinderen hebben sowieso de kracht om de wereld vaak onbevangen tegemoet te treden. Zij laten ons keer op keer zien hoe zij vanuit hun hart kunnen leven en veel wondertjes van nu geven ons een mooie les in het onvoorwaardelijk  liefhebben van al dat is. Zij zijn veel directer verbonden met de universele liefde om hen heen. Een bron van liefde waar wij ook uit kunnen tappen, maar veelal zijn vergeten hoe dat moet.

Deze kinderen functioneren veel beter als de trilling, de energie, om hen heen, hoog is. Sommige kinderen krijgen zelfs lichamelijke, of geestelijke problemen als hun energie niet vrijuit kan stromen, omdat de trilling om hen heen lager is. Deze kinderen hebben er vaak veel baat bij als de energie om hen heen verhoogd wordt. Klachten kunnen minder worden, of zelfs (bijna) verdwijnen!

Maar hoe verhoog je die energie? Hier is geen eenduidig antwoord op te geven. Het is vooral belangrijk dat je een methode kiest die bij je past. Een aantal voorbeelden van wat zou kunnen helpen: Mantras luisteren en zingen (het hoeven geen mantras te zijn die je zingt, gewoon zingen kan ook), dansen, de engelen of gidsen om je heen om hulp vragen, mediteren, bidden. Maar ook: creatief zijn, tekenen, schilderen, schrijven en vooral ook: Gek doen, spelen met je kind en daar helemaal in opgaan, je zult zien dat je eigen innerlijke kind zich laat zien en laat die nou precies die zelfde krachten en talenten omtrent liefde hebben als jouw eigen kind of de kinderen waar je mee werkt. Voel goed wat jou blij maakt. Waar wordt jij echt vrolijk van? Wat laat jou opbloeien? Deze dingen verhogen jouw energie, maken je wat lichter en liefdevoller.

  

Voel je alleen ook niet schuldig als het je een keertje niet lukt. Je bent er mens voor om je ook wel eens wat minder zonnig te voelen en jouw kindje heeft jou gekozen, dus ook de lessen die daarbij horen, inclusief buien! 

Als je probeert jouw trilling te verhogen, zul je zien dat je de wereld om je heen mooier maakt, niet alleen voor kinderen, maar ook voor jezelf en anderen om je heen.

“In the light of love

We are whole

In the light of love

We are home

In the light of love

We heal and sing”

Deva Premal and Miten – In the Light of Love

Take Care,

Nadia

Negatieve energie

In mijn wereld, dus ik vermoed ook in die van jullie, wordt de tweedeling steeds duidelijker: Het positieve, liefdevolle tegenover het negatieve.

Steeds weer merk ik dat ik door sommige mensen opgetild wordt naar hogere niveaus. Dan krijg ik veel liefde toegestuurd en gaat alles me voor de wind.
Maar steeds weer merk ik ook dat mensen die deze hogere energie niet aankunnen, mijzelf en de mijnen naar beneden trekken. Een eeuwige strijd, niet tussen goed en kwaad perse, maar wel tussen hogere en lagere energie.

Zijn deze mensen dan slecht, die ons naar beneden willen trekken? Nee, het tegendeel blijkt vaak waar. Het zijn lieve mensen, die eigenlijk het beste met ons voorhebben, maar die niet meer bij ons kunnen aansluiten. In een wanhopige poging die aansluiting toch weer te vinden, brengen ze dan de negativiteit weer ons leven in, bijvoorbeeld door middel van ruzie. Door ons naar beneden te halen, komen ze weer een stukje dichterbij ons en bij onze energie. Het zijn wanhopige pogingen, omdat ze ons niet willen verliezen.

Zo graag zou ik deze mensen omhoog willen helpen, maar het is iets dat ze zelf moeten doen. We kunnen geen hulp vragen voor mensen die het zelf niet willen accepteren. We kunnen mensen niet onder dwang omhoog trekken. Pijnlijk, want onze liefdevolle harten willen dat zo graag.

Wat kunnen we dan wel? Ik denk dat we ze zoveel mogelijk deelgenoot moeten maken van onze liefde, van onze energie. Niet door ze denkbeelden op te dringen waar ze kennelijk niet aan toe zijn, maar door ons hart te openen en onze liefde, vanuit ons open hart, naar ze toe te stralen. Hoe stralend kunnen liefdevolle mensen niet zijn? Zo straal jij ook, als je bewust, vanuit je hart, liefde gaat uiten. Ook naar diegenen die het misschien niet lijken te verdienen, want zij hebben het juist zo hard nodig! En hoe meer jij straalt, hoe minder de negatievere lagen vat op jou kunnen hebben!

Straalze!

Ik zend iedere lezer veel liefde vanuit mijn hart, ik hoop dat je het voelt en ontvangt.

Take care,

Nadia

Zoals je bent

Vanavond, terwijl ik al in bed lag, schoot me een moment te binnen, dat bepalend is geweest voor veel momenten in mijn leven.

Ik herinner het me nog goed: Ik was met een groepje vrienden op een uitje. Vlak daarvoor waren er wat strubbelingen geweest en het was zelfs even de vraag of ik wel mee zou gaan. Maar ik besloot te gaan en nam daarbij de beslissing om mezelf tijdens dat uitje maar weg te cijferen. Ik zou meegaan in wat de rest wilde en mijn eigen mening niet laten horen. Dus zei ik “Mij maakt het niet uit hoor, wat willen jullie?“ en “Natuurlijk, wat jullie willen.” Uiteraard liep ik zelf met een knoop in mijn maag rond en kostte het me veel energie om me zo aan te passen. Ik was immers niet mijzelf.

Na het uitje, kreeg ik van een aantal mensen uit het groepje te horen dat ze me zulk aangenaam gezelschap hadden gevonden, dat ze me zo eigenlijk leuker vonden. AU! Mijn (in die situatie terechte?) conclusie: Als ik niet mijzelf ben, dan vinden mensen me leuker.

Zo heeft iedereen wel een bepalend pijnmoment in zijn leven. Een moment dat zich een bepaald idee over jezelf diep wortelde. Alsof het weerhaken uitsloeg ergens diep in je kern, om daar nooit meer weg te gaan.

Jarenlang heb ik me, in gezelschap, gedragen naar wat ik toen dacht ontdekt te hebben. Ik paste me aan aan wat men op dat moment van me verwachtte. Lachte als het gewenst was. Deed joviaal als anderen dat ook deden of probeerde juist stil te zijn als dat van me verwacht werd, want hadden mensen niet weleens gezegd dat ik teveel praatte?

Tot ik mensen ging ontmoeten die mij leuk vonden zoals ik ben, met al mijn rare trekjes. Die het leuk vinden als ik ongemerkt begin te zingen. Die niet geïrriteerd, maar eerder vertederd kijken als ik het innerlijke kind in mij los laat. En met me mee filosoferen als ik juist eens de diepte in wil duiken.

Ik ga je niet vertellen dat je jouw pijnmoment moet herleven. Ik ga je niet vertellen dat je iemand moet zoeken om de wond op te sporen en je die alsnog moet gaan hechten. Ik vraag je wel om eens te voelen waar het bij jou steekt. Wat heb jij jezelf wijs gemaakt over jezelf?

En dan rest me slechts één ding: Je te vertellen dat je prachtig bent! Dat je helemaal perfect bent, precies zoals je bent!

Open je hart

Laat je zien

Het is even eng misschien

Maar geloof me

Dit is de dag

Dat je zorgeloos stralen mag

In al je pracht

Zonder schijn

Zodat JIJ

JIJ kan zijn!

Voelen

Afgelopen week had ik weer een wonderlijke ervaring. Ik was met iemand aan het twitteren over hulp vragen aan de engelen en schreef iets over dat we de engelen maar dankbaar moesten zijn. Op dat moment “voelde” ik een glimlach en heel veel liefde stromen. Ze lazen kennelijk mee.

Toen ik daar net over na liep te denken (toen ik eigenlijk naar bed wilde gaan, hoe kan het ook anders…), drong het tot me door. Net als het tijd is om te leven vanuit liefde en vanuit ons hart, is de tijd gekomen om te voelen, maar dan echt!

Sta eens stil bij wat je lijf je vertelt, heb je de afgelopen weken momenten gehad dat je lichaam heel duidelijk iets aangaf? Misschien had je ergens pijn, of voelde je je heel vermoeid. Wat was er daarvoor gebeurd? Had iemand je geraakt, bijvoorbeeld in je hart? Had iemand je geprobeerd vleugellam te maken? Was je energie weggezogen?

Let ook daar eens op: je energiehuishouding. Wanneer kan je energie goed stromen? Wanneer blokkeert je energie? Wanneer lekt het weg? En bij wie of waar ben je dan? Sommige plaatsen, bijvoorbeeld bepaalde werkplekken, kunnen heel ongezond zijn. Krijg je ergens vaak hoofdpijn en raak je vermoeid? Dan is die plek niet gezond voor jou. Zijn er mensen bij wie je je eigenlijk, als je heel eerlijk bent, niet helemaal lekker voelt? Ha je een sluimerende klacht die ineens helemaal de kop opsteekt in iemands aanwezigheid of vlak erna? Dan is die persoon, op dat moment, niet gezond voor jou. Misschien is het iemand die een heel andere trilling heeft dan jij. Misschien is het iemand die, op dat moment, een negatieve mening heeft over jou en je zo je energie ontneemt.

Kijk eens of je deze situaties kunt vermijden. Spreek eens een tijdje niet af met bepaalde personen en voel hoe het dan met je gaat. Kijk eens of je niet op die plek hoeft te komen waar je je niet lekker voelt, of misschien kun je in een andere kamer gaan zitten, als je er toch echt moet zijn.

En als je echt niets kunt veranderen aan de situatie, leer dan hoe je jezelf kunt beschermen. Zorg dat je het goed leert, zodat je het ook (je) kinderen kunt leren, die zullen het minstens zo hard nodig hebben als jij.

En voel dus ook, om bij het begin van het verhaal terug te komen, wat de engelen je willen vertellen. Ga er eens voor zitten, sluit je ogen en kijk of er iets komt. Het kan een emotie zijn, of een kleur, een getal, een liedje, of misschien voel je, zoals ik, dat ze glimlachen. Geloof me, het is de moeite waard!

Pas goed op jezelf en de mensen van wie je houdt, het is een roerige, maar prachtige tijd!

Kinderen van nu

“Goedenacht inspiratie, was u daar weer?”

“Ja, ik dacht, laat ik weer eens van me laten horen.”

“En mag ik u vragen waarom dat altijd ’s avonds laat of zelfs midden in de nacht moet?”

Zo zou de conversatie in mijn hoofd kunnen gaan. Want wederom is het (bijna) nacht en wederom dient de inspiratie voor een blog zich aan. Waarom op zo'n moment? Ik vermoed omdat dan de stilte neerdaalt over mijn wereld en ik alleen ben met mijn gedachten, of zijn het juist niet mijn gedachten? Komt alle inspiratie van mijzelf? Ik denk het niet, maar wat van mij zelf is en wat niet, dat is mij nog niet duidelijk, dat moet ik nog leren.

Maar goed, die inspiratie dus, die had een onderwerp: De kinderen van nu.

Waarom? Onder andere omdat wij zo’n kindje van nu hier in huis rond hebben lopen. Een kindje dat bijna altijd vrolijk is en zelfs ook andere mensen opvrolijkt, die hij niet kent, maar waarvan hij aanvoelt dat ze dat nodig hebben. Een kindje dat graag lacht en dat dan tot diep in zijn ogen doet, die stralen als niets anders. Een kindje dat dwars door je heen kijkt, zo lijkt het soms. Een kindje dat soms alleen maar waarneemt, maar dan ook écht. Hij observeert en lijkt in zijn hoofdje precies te weten wat er zich afspeelt. Een kindje dat volop vanuit zijn hart leeft en zo graag zou willen dat anderen dat ook doen.

Het is ook een kindje die zijn prachtige energie niet vrij kan laten stromen, omdat de meesten om hem heen hier nog niet klaar voor zijn.

En zo zijn er veel meer van dit soort kindjes. Kindjes die niet hoogsensitief zijn, maar hypersensitief. Kindjes die van alles voelen en zien, maar veelal niet begrepen worden door hun eigen omgeving. Kindjes die lichamelijke klachten krijgen, doordat ze hun energie niet kunnen delen. Kindjes waarvan gedacht wordt dat ze in de war zijn, dat er “iets met ze is”, doordat zovelen niet kunnen voelen wat zij voelen. Kindjes die in zichzelf keren doordat niemand weet wat ze meemaken. En dan een etiket opgeplakt krijgen, terwijl ze alleen maar zichzelf willen zijn, in al hun pracht.

Hoe eenzaam zijn deze kindjes niet? Vertel eens, lezer, hoe vaak heb jij je eenzaam gevoeld, omdat je niet helemaal was zoals de rest. In wat voor menigtes heb jij gestaan, terwijl je je moederziel alleen voelde, omdat niemand je echt begreep?

Laten we allemaal ons best doen om deze kinderen te zien zoals ze zijn: prachtige kinderen met een missie! Kinderen met zo’n hoge, liefdevolle energie dat de meesten van ons daar niet aan kunnen tippen.

En daar ligt ook onze taak: Laten we deze kinderen laten weten dat ze er mogen zijn! Dat ze gezien worden. Dat ze mogen voelen en dat wij altijd zullen proberen ze te begrijpen, zelfs als het ons niet gelijk lukt. En laten we proberen vanuit ons hart te leven en de wereld naar een hogere, lichtere en liefdevollere energie te tillen, zodat deze kindjes kunnen opbloeien en bloesemen zoals altijd de bedoeling is geweest!