Vertrouwen als basis

Deze keer een wat persoonlijker blog dan normaal. Meestal schrijf ik niet echt over mijn eigen leven, maar meer over wat me opvalt, deze keer een les voor mij persoonlijk, die ook anderen wat kan leren.

Zoals jullie in mijn bio hebben kunnen lezen, was ik zwanger van de tweede. 3 weken terug hebben we ons tweede wereldwonder mogen verwelkomen. Dat dit mannetje mij weer veel te leren heeft, was mij al snel duidelijk.

Al tijdens mijn zwangerschap merkte ik dat VERTROUWEN een sleutelwoord was. Ons kleine mannetje lag namelijk nog lang in stuitligging. Ook nog toen de ruimte beperkt werd. Ik wist intuïtief dat ik hem het vertrouwen moest geven dat hij zelf kon draaien, áls hij dat wilde. Het kon immers ook zijn keuze zijn om zo geboren te worden.

Toen ik op een avond probeerde contact met hem te maken, voelde ik dat hij nog in stuit lag, omdat hij bang was dat ik zou denken dat hij net zo zou zijn en net zo ter wereld zou komen als zijn grote broer. Onbewust had ik het scenario van mijn vorige bevalling al vaak afgespeeld in mijn hoofd, in de hoop dat ik weer zo’n soort bevalling zou krijgen, ik had immers een mooie bevalling gehad.

Ik heb hem uitgelegd dat ik heel goed wist dat hij anders was dan zijn broer en dat hij perfect is zoals hij is. Ik heb hem ook uitgelegd dat een stuitbevalling zowel voor hem als voor mij wel moeilijker zou zijn, mogelijk zou het zelfs een keizersnede worden, waarbij ik hem uitlegde hoe dat eruit zou zien en zou voelen voor hem. Ook legde ik uit hoe een bevalling thuis kon zijn, minder fel licht, minder mensen, alleen papa en de verloskundige, en hoe de sfeer thuis anders is dan in het ziekenhuis.

Ik liet echter wel de beslissing bij hem, hij mocht kiezen of hij wilde draaien. Ik vertelde hem dat ik vertrouwde op zijn oordeel, hij wist wat het beste voor hem was. Nog diezelfde nacht voelde ik hem, heel langzaam, proberen te draaien. Toen ik de volgende dag een echo kreeg, bleek hij “goed” te liggen!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in die periode niet alleen vertrouwen voelde, ook angst kwam regelmatig voorbij, maar ik wist wel dat dit niet goed was en probeerde dat dus snel weer om te zetten.

En toen werd hij geboren, onze kanjer! Net als alle baby’s viel hij eerst af. Helaas was dit wat meer dan de 7 procent die “mag” van de verloskundigen, dus die gingen zich ermee bemoeien. Er zou bij gevoed moeten worden. Hier was ik op tegen, want ons andere zoontje is nogal allergisch, dus zo lang het goed gaat, wil ik hem zelf voeden. Bovendien hadden ze hem en mij nog niet eens de kans gegeven om op elkaar afgestemd te raken! De discussies hierover gingen een aantal dagen door, omdat ons kleintje niet aankwam, maar zijn gewicht hetzelfde bleef. En iedere dag kreeg ik weer een klap. '

Want ik voelde dat het goed kwam, dat hij tijd nodig had en dat ik hem moest vertrouwen! Iedere dag werd mijn vertrouwen weer de kop ingedrukt, maar iedere dag vond ik het later weer terug. Tot de dag dat ik kon laten zien dat ik het bij het juiste eind had. Hij was aangekomen en niet zo’n beetje ook. Dit heeft zich prima doorgezet en hij groeit zichtbaar heel hard nu.

In zijn korte leventje had ons zoontje ons al twee keer laten zien dat wij hem moesten vertrouwen.

En toen las ik gisteren dit stuk, van Loes Ruesink*:

Lieve Papa en Mama,

Toen ik nog niet geboren was namen jullie foliumzuur omdat jullie bang waren dat ik een open ruggetje zou krijgen;

Toen ik net in de buik van mama zat, vierden jullie dit feest niet met anderen omdat jullie bang waren dat ik weg zou gaan;

Toen ik 20 weken in je buik zat, deden jullie een echo omdat jullie bang waren dat mijn organen niet goed zouden ontwikkelden;

Toen ik bijna geboren zou worden, waren jullie bang voor de pijn die ik mama zou doen bij mijn geboorte;

Toen ik net geboren was werd er in mijn hiel geprikt omdat jullie bang waren dat ik misschien allemaal afwijkingen zouden hebben;

Toen ik net geboren was gaven jullie me vitamine K omdat jullie bang waren dat ik een bloedprop in mijn hoofd zou krijgen;

Toen ik net geboren was gaven jullie me vitamine D omdat jullie bang waren dat ik botontkalking zou krijgen;

Toen ik een paar maanden oud was gingen jullie me wegen en meten bij het consultatiebureau omdat jullie bang waren dat misschien groter of kleiner zou zijn dan de andere kinderen;

Toen ik een jaar was kreeg ik regelmatig prikken omdat jullie bang waren dat ik allemaal ziektes zou ontwikkelen;

Lieve papa en mama, alles wat jullie doen is goed. Voor mij zou het leven alleen makkelijker zijn als jullie wat meer vertrouwen zouden voelen hier op aarde.

Gelukkig ging ik tijdens mijn zwangerschap niet uit van angst, maar het was wel een enorme eye-opener, dit bericht.

Deze les is er één voor velen van ons. Het rotsvaste basis-vertrouwen dat onze kinderen in ons hebben, moeten wij hen ook terug geven. Zij zijn nog maar klein en kunnen misschien nog veel niet, maar zij hebben prachtige zieltjes en weten zoveel. Wij kunnen zoveel van ze leren en één van die dingen is dat vertrouwen, naast liefde, de basis moet zijn voor onze band met hen.

Take care,

Nadia

ps. Meer over Loes Ruesink lees je op: http://energiekdoorouderschap.nl

Het centrum van jouw universum

Gisteren hoorde ik een zin van het nummer Landslide: Well, I’ve been afraid of changing, ‘cause I've built my life around you. Toen het nummer en deze zin vannacht nog rondzongen in mijn hoofd, moest ik denken aan wat vroeger een vriend eens aan mij uitlegde nadat een relatie van mij was stuk gelopen. Hij pakte een vel papier en tekende daarop cirkels, een kleintje in het midden, daaromheen een grotere, daaromheen weer een grotere enzovoort. In het midden, in het kleinste cirkeltje, het centrum, schreef hij de naam van mijn ex, in de cirkel daaromheen de namen van mijn familieleden, pas een aantal cirkels later schreef hij mijn naam. Kijk, Nadia, zei hij, jij plaatst anderen in het midden van je leven. Wat gebeurt er dan als dat wegvalt? Precies, dan stort je hele leven in elkaar! Toen tekende hij nog eens die cirkels, maar zette mijn naam toen in het middelste cirkeltje, daaromheen kwamen mijn familie, vrienden, een eventuele nieuwe vriend enzovoort. Zo moest het zijn volgens hem, ik in het midden en daarna pas de rest.

Op dat moment, ik was nog geen 20, vond ik het maar een egocentrisch idee. Jezelf in het midden zetten? Alles om jou laten draaien? Dat deed je toch niet? Nu, zoveel jaar later, zie ik de wijsheid in zijn woorden. In het Nederlands gebruiken we het woord “EGOcentrisch”, dit wordt geassocieerd met nare mensen, met mensen die alleen aan zichzelf denken en misschien is dat ook terecht. Als alles om je Ego draait, dan is het vaak niet best. In het Engels noemen ze dit SELF-centered. Dit wordt even negatief benaderd, maar ik zie het anders. SELF-centered zijn, het ZELF het centrum van jouw eigen universum laten zijn, is niet egoïstisch, maar wijs.

Vraag een willekeurige moeder wat het centrum van haar universum is en het merendeel zal antwoorden dat dit haar kinderen zijn. Logisch, want je wilt dat je kinderen gelukkig zijn en wilt daarvoor alles wel doen, of laten. Maar bedenk je eens: Als je zelf niet in balans bent, is je kind dat dan? Als je zelf niet gelukkig bent, is je kind dat dan? Als jij niet van jezelf houdt, wat leert je kind daarvan?

Hetzelfde geldt voor de relatie met je partner. Als jij niet van jezelf houdt, zul je dan ooit geloven dat hij/zij van jou houdt? Als jij jezelf niet de moeite waard vindt, zul je dan ooit geloven dat hij/zij dat wel vindt? Of sterker nog, zal hij/zij dat echt kunnen, jou de moeite waard vinden, als jij het zelf niet eens vindt? En kan jullie relatie echt een succes worden, als jij niet goed voor jezelf zorgt?

Probeer daarom eens te kijken naar jouw behoeften. Wat heb JIJ nodig om je goed te voelen? Wat heb JIJ nodig om HEEL te worden? En plaats jezelf eens in het centrum van jouw universum. Zorg dat JIJ gelukkig wordt. Zorg dat JIJ in balans bent, zodat je een goede basis kunt leggen voor degenen van wie je houdt en wie je dat ook gunt. De mensen in de cirkels om je heen.

Dat is niet EGO-centrisch, maar SELF-centered, jij staat in het midden en jij zorgt voor balans, waarmee je alles om je heen ook beter in balans kunt houden. Sta met liefde in het midden van jouw universum en die liefde kan zich alleen maar uitbreiden naar de cirkels erbuiten.

Heb jezelf lief, mooi mens!

Take care,

Nadia

Uit je kracht?

Veel mensen om mij heen worstelen. Met zichzelf, met pijn die ze voelen, met oude rekeningen die nog vereffend moeten worden. Zij lijken niet in hun eigen kracht te staan. Voor de meesten erg frustrerend, want het zijn vaak die mensen die erg in het licht (willen) staan die hier nu mee bezig zijn. Het zijn juist die mensen die erg in balans (willen) zijn, die meemaken dat ze uit balans zijn.

Mocht je je hierin herkennen, vraag je dan dit eens af: Zou het kunnen dat je, juist nu, hierdoor heen gaat, om je te helpen vanaf nu? Dat het een proces is dat nodig is om je verder te helpen? Een proces om jezelf terug te vinden, je ware zelf. Het zelf dat zich laat leiden door je hart en ziel. Het ZELF dat je ziel kent en erkent?

Wij hebben allemaal een stukje God in ons. We zijn allemaal scheppers. Maar dat zijn we, zo door de tijd heen, vergeten. Er zijn processen nodig om ons te her-inneren wie wij werkelijk zijn! En om onze ware kracht te (h)erkennen, hebben we ook de keerzijde nodig. We moeten ook de minder fijne dingen in het leven doormaken, om weer te weten wie wij zijn. En dat wij ons kunnen laten leiden door LIEFDE.

We hebben het nodig te zien dat wij mens zijn, om te leren zien, dat wij zoveel meer zijn dan alleen dat! Dus omhels je menselijke kant. Zie je ego en omhul het met liefde, want dan ineens is het weer een stuk van jouzelf. Niet een stuk dat je, zoals veel mensen lijken te denken, pijn wil doen, maar een stuk dat je kan helpen her-inneren wie je werkelijk bent.

Hoe mooi en liefdevol je bent en hoeveel kracht je hebt.

Probeer eens deze affirmatie: Ik ben KRACHT en LIEFDE!

Zeg dit als je je uit je kracht gezet voelt en voel hoe je de kracht terug voelt stromen.

Schaam je niet om mens en menselijk te zijn! Je bent een prachtwezen dat alles kan bereiken wat je wilt, als je er maar voor kiest. Natuurlijk is het een leerproces, maar het weten is het begin!

Veel plezier met scheppen, prachtig, krachtig, liefdevol mens!

Take care,

Nadia

Manifestatie

Ik zit afgelopen week in een heerlijke “flow” van manifestatie van allemaal kleine, onuitgesproken, wensen. Er verschijnen parkeerplaatsjes op ideale plekken, zodat ik niet ver hoef te waggelen met mijn zwangere buik. Ik kan zo doorlopen waar anders enorme wachttijden zijn en nog meer van dit soort kleine “wondertjes”…

En dus besef ik weer, zoals ik in mijn vorige blog ook al schreef, dat op dit moment je gedachten en de woorden die je uitspreekt des te sneller gemanifesteerd worden.

Dit geldt voor wensen én voor angsten! Dus wees je weer erg bewust van wat je denkt en zegt. Nog veel te veel mensen sturen hun angsten het universum in, in plaats van hun wensen.

Denk niet aan wat je vreest, of wat je niet wil, maar denk aan wat je wilt. Denk dus bijvoorbeeld met dit gladde weer: “Ik kom veilig thuis”, in plaats van “Ik hoop niet dat ik wegglijd”.

Spreek niet over het geld dat je niet hebt, maar geloof en zeg dat je genoeg hebt.

Ben je ziek? Denk en zeg dan: “Ik ben genezen”. Het proces kan pas beginnen, nadat je dit het universum in stuurt. Het kan best een lang proces zijn, maar je spreekt hierbij je “Ik-ben-kracht” aan, dus het is een hele krachtige affirmatie.

Als ik zelf dreig ziek te worden, spreek ik, voor het slapen gaan, dan voelen ze voor mij het sterkst, de volgende affirmatie uit: “Ik ben sterk en ik ben gezond.”

Sta ik niet zo in mijn kracht, kan ik even niet bij de liefde om mij heen, dan spreek ik uit: “Ik ben geliefd en dankbaar.” Voor mij helpt dit onmiddellijk om anders in het moment te gaan staan.

Zoals je nu ook kunt merken dat de “negatieve” krachten sterk zijn, zo kun je ook duidelijk merken dat er heel veel liefde om je heen is. Het is er altijd en voor jou op elk moment beschikbaar.

De tegenhanger van die liefde is angst, dus leef vanuit liefde vanuit je hart, durf de liefde om je heen te zien en te ontvangen en zie hoe je leven verandert.

Ik sluit af met een prachtige zin die mij van de week opviel in een lied:

"In the end, there’s nothing more to life than love, is there?" Uit: In the End - Snow Patrol

Take Care,

Nadia

Energie en intentie in 2012

 Zo, en  nu is het dan eindelijk het jaar 2012! En voelt dat nou anders? Kun je merken dat er iets veranderd is? Om eerlijk te zijn: Ja! Tenminste, ik wel.

Hoe? Ik merk dat de energieën om ons heen, positief en negatief, erg versterkt zijn. Vanavond mocht ik ervaren hoe een lieve vriendin echt een zonnetje is! Ze straalt en is één en al positiviteit. Prachtig om te zien, ze verdient het zo!

Helaas zie ik ook de andere kant van de medaille. Mensen die van zichzelf vrij negatief in het leven staan, lijken nog veel negatiever dan anders. Alles bij hen lijkt donker en niets is nog goed. Het is zelfs zo dat zij de afdruk van hun gemoedstoestand veelal achterlaten bij wie ze komen. Het blijft als het ware hangen. Soms in de vorm van energie, soms zelfs in de vorm van entiteiten die ze meebrengen.

Niet fijn voor mensen die daar gevoelig voor zijn, want ook bij hen komt het nu sterker binnen, naar het schijnt.

Wat kun je daar nu aan doen? Allereerst erkennen dat je weet dat er energie is die niet bij jou hoort en bewust zeggen dat deze energie niet bij jou binnen mag komen. De bewustwording en het benoemen dat het niet binnen mag komen, is een belangrijke eerste stap.

Probeer verder vooral goed in je eigen, positieve energie te blijven, of erin terug te komen. Je hoeft je niet mee te laten slepen, je hebt hier een keuze in. Straal licht en liefde uit!

Hiernaast kun je de engelen, met name Aartsengel Michaël, om hulp vragen.  Vraag hen/hem alles weg te nemen wat niet van de liefde en het licht van God komt. Zoek ook eens op internet hoe je energie weg kunt halen en je huis kunt zuiveren of beschermen als je er veel last van hebt, het kan de moeite waard zijn.

En wees niet bang: het kwaad is in feite een illusie, zonder onze eigen dualiteit, zou het er niet zijn! Er bestaat geen kracht of macht die maakt dat er kwaad is, het wordt door ons gecreëerd. Dus kunnen wij er ook iets aan doen. En liefde is altijd sterker dan angst, want dat is het tegenovergestelde van liefde. Niet zozeer het kwaad, maar de angst die het ons inboezemt is “de vijand”. Kies dus bewust voor LIEFDE, de tijd is ernaar om dit zoveel mogelijk en met pure intentie te doen.

En die pure intentie, die is nu extra belangrijk. Ik weet niet of anderen het ook merken, maar ik merk dat gedachten en intenties zich nu veel sneller manifesteren. Het lijkt wel of, direct nadat je hebt gedacht “Oh, als er maar niet …. gebeurt” het al gebeurt! Zo zal dit steeds vaker zijn, met al je gedachten en alles wat je zegt. Dus kies je woorden verstandig, zelfs diegenen die je alleen tegen jezelf zegt, in je hoofd. Je hoeft ze niet uit te spreken om ze waarheid te laten worden!

En bedenk nogmaals de kracht van de woorden “Ik ben…” Het is jouw eigen “Ik ben kracht” die je daarmee aanspreekt, de manier waarop jij kiest te ZIJN, dus kies je woorden positief en liefdevol.

Ik wens jullie een licht en liefdevol 2012!

Take care,

Nadia

Irritatie vs. Dankbaarheid

Laatst wond ik mij thuis over iets kleins op. Zoiets waar je je erg druk om kan maken, maar wat eigenlijk niets voorstelt, zoals bij de meeste van onze irritaties. Maar bij mij gebeurde er toen iets wonderlijks, nog terwijl ik me ergerde, kwam er een andere kant van de situatie naar boven in mijn hoofd, de kant waarin ik kon zien dat ik even goed dankbaar kon zijn voor hetzelfde als waar ik me aan ergerde, als ik mijn perspectief maar veranderde. Alsof het beeld dat ik had, letterlijk kantelde en mij liet zien hoe ik het ook kon bekijken.

En zo is het vaak met irritatie, heb ik sindsdien gemerkt. Dezelfde dingen waar je je druk om kan maken, kunnen je ook een groot gevoel van dankbaarheid geven, als je ze maar anders wilt bekijken.

Een huis-tuin-en-keuken voorbeeld: Je man heeft de was opgehangen, maar het is helemaal niet zoals jij het normaal zou doen. Shirts hangen scheef op de hangertjes, op het wasrek hangen kledingstukken in een kreukel allemaal dicht op elkaar, waardoor je meer moeite zult moeten doen met strijken, etc.. Genoeg voor menige vrouw om zich over op te winden. Maar bekijk je het van de andere kant, dan heeft je man het toch maar mooi even gedaan, de was opgehangen! En, hoewel het misschien voor jou niet te zien is, heeft hij waarschijnlijk daar ook nog eens echt zijn best op gedaan!

Kantel je deze gedachte, dan treed je later je man op een volledig andere manier tegemoet dan als je in deze (nutteloze) irritatie blijft steken. En zal hij jou ook anders benaderen dan als jij geërgerd beneden komt.

Zoals je tegenwoordig zo vaak tegenkomt: het is allemaal een kwestie van intentie, een kwestie van kiezen hoe je de situatie, of de wereld die je ziet, wilt benaderen. Wil je de grote, boze buitenwereld zien, die het jou nooit eens makkelijk maakt? Wil je zien dat mensen jou moedwillig dwarsbomen? Of wil je zien dat de wereld in essentie een mooie, warme plaats is, waar andere mensen vaak zo liefdevol dingen voor jou doen?

Voor de feestdagen, die vaak moeilijk zijn en veel irritatie oproepen, wens ik jullie toe dat jullie vooral kunnen zien hoeveel er is om dankbaar voor te zijn. Geniet van de mensen om je heen en laat zien dat je dankbaar bent. Geloof me, je zult het, vroeg of laat, terugkrijgen!

Fijne feestdagen!

Take care,

Nadia

WAAR-nemen

 Ik heb geen enkel boek van Eckhart Tolle, of een andere leef-in-het-nu goeroe gelezen. Noch heb ik boeken gelezen of cursussen gevolgd over mindfulness. Toch schijn ik de beschreven methodes aardig te beheersen, als ik anderen mag geloven.

Hoe? Door WAAR te nemen. Wat versta ik nu onder waar-nemen: Het ervaren van de kleine prachtige dingen om je heen. Ze zien zoals ze zijn. Ieder mens kan kiezen hoe hij de wereld om zich heen wil aanschouwen en ik kies er vaak voor om de pracht en praal om me heen te zien.

Hoe doe je dat nou, waar-nemen? Heel simpel eigenlijk, je gebruikt je zintuigen!

ZIE: de zon die op een prachtige boom schijnt, het roodborstje op de schutting, de lach van een kind, de liefde in de ogen van je partner.

HOOR: dat ene prachtige liedje -dat net vertelt wat je wilde horen-, de vogels zingen, de regen die op je ramen neerslaat als je lekker binnen bent.

RUIK: de geur van verse appeltaart, de heerlijk geurende bloemen die je net hebt gekocht, de frisse lucht in het bos. Adem in en ervaar!

PROEF: de zoete verleiding van chocola, de zilte smaak van verse vis, de smaak van de zoen van je partner.

VOEL: Het kusje van je kind, zijn zachte huidje tegen jouw wang, het kopje en de vacht van je kat, alle liefde die je op je pad tegenkomt.

Laat het allemaal eens echt binnenkomen, stel je open! Kan het echt zo simpel zijn? Ja, dat kan, als je ervoor kiest.

De wereld is hoe jij hem ziet, waarom zou je niet al de pracht die er geboden wordt, aanschouwen? Je zult zien dat het makkelijker wordt als je het oefent en dat het je leven zal verrijken!

Take care,

Nadia